zwembad

image_pdfimage_print

Piscine Mai

In de jaren 1970 vatte de Franse overheid het plan op om de zwemsport toegankelijk te maken voor alle Fransen. Het project, dat liep tot het begin van de jaren 1980, kreeg de naam “1000 piscines” mee en bood gemeenten de mogelijkheid om tegen een bescheiden kostprijs een standaard zwembad te bouwen. Er werden verscheidene types ontworpen, maar het type “tournesol” oogstte het meeste bijval. Er werden er in totaal 183 gebouwd, waarvan 26 in het noorden van Frankrijk. Vandaag is zowat de helft van de tournesol-baden gesloten of vernield. Anderen zijn gerehabiliteerd, soms op een verrassende manier. Bij de ingang van dit oude gemeentelijke zwembad valt al meteen de algehele teloorgang op: stukgeslagen ramen, afgescheurde patrijspoorten, lelijke grafitti en geen spoor meer van de typerende gele PVC-kleedcabines, die mee de glorie van de piscines tournesols maakten.

De koepel in polyester tegels, ontwikkeld door de ingenieur Thémis Constantinidis, bestaat uit 36 ​​metalen bogen, waaronder 12 intrekbare, waardoor tijdens de zomer het zwembad onder een hoek van 120° kon worden opengemaakt. Een boog op twee wordt doorboord met 7 patrijspoorten, wat bijdraagt ​​aan het futuristische uiterlijk van het ontwerp. Dit vliegende schotelvormige zwembad zal ongetwijfeld duizenden Franse schoolkinderen hebben gecharmeerd…

In een poging het lelijke effect van de grafitti te minimaliseren, heb ik deze reeks in zwart/wit bewerkt…

 


 

Piscine Bel Air

Onder urban explorers is deze plaats vooral populair vanwege het prachtige zwembad, dat een zekere Griekse uitstraling heeft. Het lukte me jammer genoeg niet om de precieze geschiedenis van deze plaats te achterhalen, maar het lijkt erop dat het een soort privé-club was. Naast het zwembad, was de hele kelder ingericht als een kleine bar annex disco. De rest van het huis, vanaf het grondniveau omhoog, was stevig vergrendeld. We vonden ook een mooie tuin, met twee overwoekerde autowrakken erin en een mooie, kleine waterpartij … Al met al een leuk bezoek.

 

 

Green World

Deze grote boerderij is een van de bouwwerken in een park rond een kasteel, en omvat onder meer het huis van de conciërge. Het bevindt zich in het kasteeldomein, ten noordoosten van het kasteel. De boerderij bestaat uit verankerde bakstenen gebouwen onder zadeldaken (decoratieve rode en zwarte Vlaamse tegels), opgesteld rondom een ​​binnenplaats. De boerderij dateert grotendeels van het vierde kwart van de 19e eeuw. De zuidvleugel wordt gevormd door een prachtige serre en volière, nu overwoekerd door onkruid, wat aanleiding gaf tot het pseudoniem ‘Green World’. De kapel die werd toegevoegd aan de noordvleugel is veel recenter.

De laatste foto is een binnenaanzicht van de afzonderlijke kapel in het bos ten zuiden van de boerderij. Dit was oorspronkelijk de ijskelder. Het gebouwtje dateert eveneens van het vierde kwart van de 19e eeuw en werd begin jaren negentig opgericht als boskapel. Het achthoekige paviljoen van baksteen en knoestig hout staat op een sokkel van lokale ijzerzandsteen. Het bepleisterde interieur bevat gerecycleerde neogotische hoogreliëfs van een West-Vlaamse abdij. De glas-in-loodramen werden gerecupereerd uit een niet-gespecificeerde afgebroken Waalse kerk.

 

 

Piscine Crachoir

Piscine Crachoir aan het Rode Kruisplein in Mechelen (“den aaven dok”) opende begin jaren ’20 van de vorige eeuw de deuren als stedelijk zwembad, badhuis en wellness. Het art nouveaugebouw zou deze functie behouden tot het bijna 80 jaar later de laatste bader zag vertrekken. Het gigantische gebouw bevatte naast het zwembad en de bad- en saunafaciliteiten ook tal van ruimten voor sport en culturele activiteiten. Een deel van het complex is overigens nog steeds in gebruik als thuisbasis van enkele culturele verenigingen.

Na ruim 15 jaar leegstand werden de restauratiewerken aan het als monument geklasseerde gebouw toch aangevat. Voorlopig worden alleen de gevels van het gebouw aangepakt. Aangezien er lange tijd geen eensgezindheid bestond over de toekomstige bestemming van het complex, liet de restauratie van de binnenkant van de gebouwen bijzonder lang op zich wachten… Inmiddels is de kogel door de spreekwoordelijke kerk en werd het complex door de hotelketen Van der Valck omgevormd tot een hotel.

 

 

Bloso Pool

Als kind kwam ik hier met het hele gezin zwemmen. Nou ja, ‘zwemmen’… In het water ploeteren! ? Deze locatie bevindt zich immers maar op enkele kilometers van mijn deur. Ik kwam de afgelopen jaren bijna wekelijks in het domein om te wandelen met mijn honden of om te joggen en kwam hier dus ettelijke honderden keren voorbij zonder ook maar één ogenblik te vermoeden welk pareltje er achter dat struikgewas verscholen lag…

Toen ik als beginnend urbexer op afbeeldingen van deze locatie stootte, wist ik meteen wat en waar dit was. Omdat ik deze locatie tot nu toe telkens in mijn eentje bezocht, heb ik nog nooit de volledige locatie onderzocht. Er zijn enkele gebouwen, die ik liever niet alleen betreed…

Dit verlaten openluchtzwembad situeert zich in een 160 ha groot recreatiedomein. Het zwembad, 50 bij 100 meter, was jarenlang het grootste in zijn soort in Europa. In 1978 raakte het zwembad in onbruik en sinds 1990 werden de omliggende gebouwen, kleedkamers en cafetaria verlaten…

 

 

Swamp Hotel

Achter het Vrijbroekpark in Mechelen bevindt zich dit megalomane project, wat ooit een groot en poepsjiek hotel had moeten worden. Tegen dat men aan de tweede verdieping kwam, stelde men vast dat de architect zich misrekend had met betrekking tot de stabiliteit van de ondergrond en dat het bouwsel langzaam maar zeker in de grond zakte… De werken werden meteen stilgelegd en vandaag, meer dan 40 jaar later, blijft alleen nog deze met groen en graffiti overwoekerde betonnen ruïne over.

Hier begon voor mij het urbex-avontuur. Hoewel ik eerder al in verlaten gebouwen ging rondsnuffelen, gebeurde dat hier voor het eerst gewapend met een fototoestel. Van “urban exploring” had ik op dat moment nog niet gehoord…

 

 

Scroll Up