villa

image_pdfimage_print

Villa Guano

Over de achtergond van deze statige villa valt jammer genoeg niets te achterhalen. Er werd ooit aanstalten gemaakt om ze te renoveren, maar om een of andere reden werd die renovatie stilgelegd. Het gebouw was inmiddels gestript tot op de ruwbouw. Vrijwel alle kamers van de villa zijn leeg. Hier en daar slingeren nog wat nonchalant achtergelaten werktuigen rond, die herinneren aan de renovatie. Zelfs de kelders waren helemaal leeg. Weinig interessants om te fotograferen dus…

Het enige onderdeel van de villa dat nog klaar en duidelijk herinnert aan de vergane glorie die achter de imposante gevels schuilgaat, is de inkompartij en de trappenhal. Maar wàt een trappenhal! Die maakten het bezoekje dan toch weer goed.

 

 

Rittergut V

Dit verlaten herenhuis werd gebouwd omstreeks 1895 in opdracht van de eigenaar van een nabij gelegen weverij. Het oorspronkelijk als zomerresidentie opgerichte landhuis diende in de loop van de geschiedenis verschillende doeleinden. Ten tijde van het Derde Rijk was het bijvoorbeeld een Reichsarbeitskamp. Na de oorlog werd het kasteel omgevormd tot een school voor de opleiding van rechters en nog later werd er een “pioniersschool voor leiderschap” in ondergebracht.

In 2018 viel het prachtige gebouw ten prooi aan de vlammen nadat er brand gesticht werd. Het volledige dak werd verwoest. De traphal met het blauwe stucwerk plafond, waar het gebouw om bekend staat, bleef gelukkig gespaard. Inmiddels werd ook het glas-in-loodraam in dezelfde traphal door onverlaten gestolen.

 

 

Town Mansion

Het imposante Town Mansion werd gebouwd in 1912 in opdracht van Max von der Becke, zoon van een Duitse ondernemer. Zijn vader was een van de oprichters van wat later de transatlantische rederij Red Star Line zou worden. Hij bewoonde het herenhuis, met zijn vrouw en twee zonen, tot zijn overlijden in 1937. Het herenhuis in eclectische stijl met neo-Lodewijk XVI-inslag behoort tot het latere oeuvre van Jean-Laurent Hasse. De architect bouwde een groot aantal voorname burgerhuizen in eclectische en neo-Vlaamse Renaissance-stijl in Antwerpen.

Na de dood van von der Becke, werd het goed verkocht aan Maurice Herbosch. Uit zijn periode stammen tal van aanpassingen en verfraaiingen aan het huis. Hij liet onder meer de figuratieve glas-in-loodramen en de lambrisering aanbrengen. Na de dood van Herbosch in 1961 bleef zijn weduwe nog tot 1963 wonen in het herenhuis. Daarna kwam het pand in handen van de Belgische Staat.

Het waardevolle meubilair van dit gebouw is eigendom van het provinciebestuur en wordt al jarenlang bewaard in een depot. Het was de bedoeling er de officiële residentie van de gouverneur in onder te brengen. Gezien de hoge renovatiekosten die de herbestemming zou meebrengen is dit nooit gebeurd.

Sinds het begin van de jaren 1990 staat het gebouw leeg, met verscheidene kraken tot gevolg. Er werd bijgevolg een antikraker in gehuisvest. Deze settelde zich op de bovenste verdieping. Igor Todadze verzamelde in de loop van de jaren een grote collectie meubilair om het huis “gezellig” te maken. Begin 2019 organiseerde hij een uitverkoop, die gretig bezocht werd. In het voorjaar van 2018 werd het goed immers verkocht aan een private eigenaar, die zelf anoniem wenst te blijven. 

Meer informatie in de Inventaris Onroerend Erfgoed.

 

 

Manoir du Colimaçon Blanc

In de kadastrale archieven is er voor het eerst melding van het chateau in 1897. Een Parijse wijnhandelaar bouwde er toen een “tweede huis” op het domein. In 1913 werd het landgoed verkocht. In de jaren 1920 gaf de nieuwe eigenaar opdracht tot verbouwing en uitbreiding tot het huidige chateau. Hij stelde architect Marcel Oudin aan om het gebouw om te vormen tot een chateau in art nouveau-stijl. Oudin was befaamd voor zijn bouwwerken in deze stijl.

De constructie bestaat uit voornamelijk beton en baksteen. In de jaren 1970 werd het landgoed met het kasteel gekocht door een Iraanse zakenman, die het interieur liet restaureren. Hij bewoonde het chateau slechts gedurende drie jaar, vooraleer hij naar de Verenigde Staten verhuisde. Uit contacten tussen de burgemeester en de eigenaar van het goed in 1999 bleek dat deze laatste niet de intentie had om het goed opnieuw te bewonen, noch om het te verkopen. Het chateau begon al snel te vervallen, meer nog eens het ten prooi viel aan dieven en vandalen.

Buiten de karakteristieke witte wenteltrap (colimaçon blanc), welke in feite de personeelstrap was, valt er nog maar bitter weinig te fotograferen.

 

 

Manoir Saint-George

Toevallige en onverwachte vondsten zijn vaak de leukste. Tijdens een mini roadtrip door Frankrijk stopten we, tussen twee locaties in, in dit kleine, slaperige stadje. Daar werd onze aandacht plots getrokken door een met onkruid overwoekerd domein met in het midden ervan een vervallen landhuis. Even een blokje om gewandeld en we vonden al snel een opening in de omheining.

De manoir bleek zo goed als leeg te zijn, maar had wel een bijzonder mooi natuurlijk verval en quasi geen vandalisme. En dat geheel overgoten met een stralend Frans zomerzonnetje. Precies zoals we dat graag zien! Over de geschiedenis van dit verlaten landhuis heb ik tot nu toe niets kunnen achterhalen…

 

 

Piscine Bel Air

Onder urban explorers is deze plaats vooral populair vanwege het prachtige zwembad, dat een zekere Griekse uitstraling heeft. Dat is wellicht te wijten aan de mooie gaanderij met zuilen rondom het zwembad. Het lukte me jammer genoeg niet om de precieze geschiedenis van deze plaats te achterhalen, maar het lijkt erop dat het een soort privé-club was.

Naast het zwembad, was de hele kelder ingericht als een kleine bar annex disco. De rest van het huis, vanaf het grondniveau omhoog, was stevig vergrendeld. We vonden ook een mooie tuin, met twee overwoekerde autowrakken erin en een mooie, kleine waterpartij … Al met al een leuk bezoek.

 

 

Domain M

Domain M werd ooit uitgebaat als bed & breakfast en kon gehuurd worden voor feestjes en recepties. Het gebouw leent er zich uitstekend voor. Mooie rustige ligging en een ruime eigen parking die via het achterliggende straatje bereikbaar is. Enkele jaren geleden werden de activiteiten stopgezet om het gebouw een grondige renovatiebeurt te geven. Waar het misliep is niet geheel duidelijk. Financiële problemen misschien? De renovatiewerken werden alleszins stopgezet en het gebouw bleef er verlaten bij liggen. Het duurde dan ook niet al te lang voor met camera’s bewapende nieuwsgierigen het pand aan een onderzoek kwamen onderwerpen.

Kort geleden leek het alsof de renovatiewerken terug op gang zouden getrokken worden, maar even later verscheen het goed op een website voor immobiliën, waar het te koop aangeboden werd. Toen ik er ongeveer twee maanden voor dit bezoek langs kwam, was er alleszins activiteit en brandde er licht. Toen ik er vandaag opnieuw langs kwam, was daar geen teken meer van te bespeuren… Het gebouw werd wel volledig leeggehaald. Een opdoffer voor de “urbexers” die graag meubelen rond sjouwen voor “unieke shots”. Ik vond het leeg alleszins ook nog mooi. Het geeft de gelegenheid om meer te focussen op de details en het verval…

 

 

Villa BMW

“Villa” BMW is in feite een piepklein portiershuisje met een grote garage waarin een oude BMW staat te verkommeren. Het portiershuisje behoort bij een grotere villa, die dieper in het domein gelegen is, maar die zodanig verkrot is dat de binnenkant al grotendeels ingestort is…

Van de geschiedenis van de villa en het bijhorende portiershuisje viel niets te achterhalen, laat staan van de BMW… Veel foto-opportuniteiten biedt het geheel ook niet. Leuk om mee te pikken voor wie in de buurt is, maar niet de moeite om een trip voor te plannen.

Inmiddels werd de BMW verwijderd. Werd hij weggehaald door de eigenaar, of werd hij gestolen? Reacties van boze buren lijken te wijzen op het laatste. Alleszins is met het verdwijnen van de BMW ook de aantrekkingskracht van de locatie verdwenen.

 

Chateau des Plantes

Over de vroege geschiedenis van deze villa valt weinig te achterhalen. Typische villa in art deco stijl in de chiquere buitenwijk van een grote stad. Maar wat er zich achter de gordijnen van deze villa afspeelde is heel wat minder typisch. Het pand kwam in het nieuws toen er brand uitbrak. Op zich niet zo merkwaardig, ware het niet dat de brand ontstond in de clandestiene wietplantage op de zolder. Net meteen wat je verwacht in zo’n chique buitenwijk… “Chateau des Plantes” is dan ook een ietwat sarcastische verwijzing naar horticulturele activiteiten in het pand.

De brand en de bluswerken veroorzaakten aanzienlijke schade aan het gebouw, maar toch bleven vele details mooi bewaard… Stellingen rondom de villa suggereren dat de renovatie gestart is.

 

 

Scroll Up