trein

image_pdfimage_print

Atelier Central

We treffen ze graag aan, de kunstwerken van Klaas Van der Linden. Deze keer deed hij zijn ding in een verlaten werkplaats van de Belgische spoorwegmaatschappij. Het oudste deel van dit reparatie-atelier werd opgericht in de jaren 1880. Aanvankelijk stond het in voor de herstelling van stoomlocomotieven en goederenwagens. Later evolueerde die opdracht naar nazicht en herstellingswerk van verscheidene types van goederenwagens. Soms bouwde men er zelfs volledige nieuwe wagens. Een bijkomende functie bestond uit de fabricage, opslag en verdeling van allerlei wisselstukken.

In de loop van 2019 werden de werkplaatsen volledig verlaten. De stad onderhandelt momenteel met de spoorwegmaatschappij over de aankoop van de gronden. De bedoeling is om op het 12 hectare grote terrein een nieuw stadsontwikkelingsproject te realiseren.

Ondertussen zijn de gebouwen grotendeels leeggemaakt, op enkele machines na. Een blank canvas dus voor vele knoeiers, gewapend met verfbussen. Maar gelukkig ook voor de sporadische graffitikunstenaar, zoals Klaas Van der Linden. Hij liet er enkele van zijn inmiddels gekende skeletten achter. Enkele nonchalant achtergelaten locomotieven zou leuk geweest zijn. Maar zelfs leeg blijven de gigantische loodsen erg indrukwekkend.

Meer werken van Klaas Van der Linden vind je in de reeksen ‘Filature Nouvelle Orleans‘ en ‘Skeleton Factory‘.

 

Control Tower

Van wat ooit een van de belangrijkste rangeerstations van België moest worden, blijft vandaag nog slechts een schim over. Montzen Gare werd opgericht tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hoewel het bij aanvang zowel personen- als goederentransport zou verzorgen, spitste het zich in de loop der tijd steeds meer toe op goederenvervoer, om vanaf halverwege de jaren 1950 zelfs uitsluitend op goederentransport over te schakelen. Omwille van de steeds groeiende activiteit op de rangeersite, werd er beslist een hoge toren te bouwen, van waaruit men een overzicht over alle lijnen kon bewaren. Begin jaren 1970 werden de bouwwerken aangevat. Toch kon het station op langere termijn zijn sterke positie niet handhaven en moest het steeds meer aan relevantie inboeten. Tegen het einde van de jaren 1990 was alle activiteit er stilgevallen en werd het station verlaten. Vandaag worden nog slechts twee spoorlijnen bereden en zelfs dan slechts sporadisch…

 

 

Trainworks

Deze site, die deel uitmaakt van de staalindustrie die in deze stad actief was, bestaat voor het grootste deel uit twee gigantische ateliers, waar men instond voor het onderhoud van de treinwagons die ingezet werden in de staalproductie. De ateliers zijn voor het grootste deel leeggehaald (wat al niet was weggehaald door koperdieven). Nog slechts enkele her en der achtergelaten machines. Het administratieve gebouw echter, dat ook een niet onaanzienlijk deel van de site inneemt, is om duimen en vingers af te likken! Heerlijke decay in de inderhaast achtergelaten kantoren en archieven. Stof, schimmel, afbladderende verf,… Een uitgebreide site, dus ook een uitgebreide reeks foto’s. Enjoy!

 

 

Remise Monceau

Remise Monceau maakt deel uit van een goederenstation langs een spoorlijn die de Waalse industriestad Charleroi bedient. Monceau is een van de zes grote rangeerstations in België en heeft meer dan dertig verdeelsporen. Deze loods, in de noordwestelijke hoek van het terrein, was oorspronkelijk een werkplaats voor rijtuigen en locomotieven. Verschillende locomotieven van de reeksen 51, 62 en 73 stonden lange tijd weg te roesten binnen en buiten deze vervallen hangars, maar werden enkel jaren geleden weggehaald.

Ik bezocht deze plaats voor het eerst in 2015. Ik had toen nog geen degelijke camera en kende ook niet het belang van fotograferen in RAW. Het resultaat laat zich raden. Twee jaar later keerde ik terug om het bezoek nog eens over te doen. De lege loods raakt inmiddels steeds meer in verval en blijft daardoor een mooie plek om in rond te dwalen…

 

 

Orient Express

Dit is het koprijtuig van een drieledig dieselelektrisch stel type 654.02 uit 1936, gebouwd door Baume et Marpent. De 365 PK dieselmotor kon de trein tot een maximale snelheid van 120 km/u brengen. De Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen zette deze dieselmotorstellen oorspronkelijk vooral in op snelle, interstedelijke verbindingen. Deze trein werd op 8 november 1966 uit dienst genomen. Het rijtuig in kwestie is eerste-klasse-rijtuig. Van het drieledige treinstel is alleen het rijtuig met de motorkamer en stuurcabine bewaard gebleven. De beide andere rijtuigen werden gesloopt.

Achter het 654.02-rijtuig bevond zich een zogenaamd “blokrijtuig”. Het werd in 1907 gebouwd door het Atelier de la Dyle et Bacalan. Nadat het voertuig in 1954 uit dienst werd genomen, bouwde de NMBS het om tot slaapwagon bij een werktrein. Het blokrijtuig leidde zo nog een tweede leven tot het op 18 februari 1981 definitief uit dienst werd genomen.

Een derde en laatste voertuig is een houten goederenwagon van het bouwjaar 1911. Deze wagon met een laadvermogen van 10 ton werd op 31 augustus 1983 uit dienst genomen. Van deze laatste wagon vind je in deze reeks geen foto’s.

Vanzelfsprekend heeft geen van deze treinstellen iets te maken met de originele Orient Express. De luxueuze fluwelen afwerking van koprijtuig inspireerde de vinders om hem “Orient Express” te noemen. Al ten tijde van mijn bezoek in 2016 bevonden deze drie treinstellen zich in gevorderde staat van ontbinding. Ze stonden dan ook al jaar en dag weg te roesten onder de blote hemel.

 

 

 

 

Scroll Up