klaas van der linden

image_pdfimage_print

Atelier Central

We treffen ze graag aan, de kunstwerken van Klaas Van der Linden. Deze keer deed hij zijn ding in een verlaten werkplaats van de Belgische spoorwegmaatschappij. Het oudste deel van dit reparatie-atelier werd opgericht in de jaren 1880. Aanvankelijk stond het in voor de herstelling van stoomlocomotieven en goederenwagens. Later evolueerde die opdracht naar nazicht en herstellingswerk van verscheidene types van goederenwagens. Soms bouwde men er zelfs volledige nieuwe wagens. Een bijkomende functie bestond uit de fabricage, opslag en verdeling van allerlei wisselstukken.

In de loop van 2019 werden de werkplaatsen volledig verlaten. De stad onderhandelt momenteel met de spoorwegmaatschappij over de aankoop van de gronden. De bedoeling is om op het 12 hectare grote terrein een nieuw stadsontwikkelingsproject te realiseren.

Ondertussen zijn de gebouwen grotendeels leeggemaakt, op enkele machines na. Een blank canvas dus voor vele knoeiers, gewapend met verfbussen. Maar gelukkig ook voor de sporadische graffitikunstenaar, zoals Klaas Van der Linden. Hij liet er enkele van zijn inmiddels gekende skeletten achter. Enkele nonchalant achtergelaten locomotieven zou leuk geweest zijn. Maar zelfs leeg blijven de gigantische loodsen erg indrukwekkend.

Meer werken van Klaas Van der Linden vind je in de reeksen ‘Filature Nouvelle Orleans‘ en ‘Skeleton Factory‘.

 

Filature Nouvelle Orleans

De katoenspinnerij N.V. La Nouvelle Orleans werd in 1896 gesticht langs de Nieuwe Vaart. In 1899 breidt het bedrijf uit met een nieuw gebouwencomplex. Het dominerend rechthoekig gebouw van vier bouwlagen onder drie schilddaken werd opgetrokken in 1899. Het is een typisch spinnerijgebouw van het Manchestertype. Verdere uitbreiding met nieuwe spinnerij volgde in 1905 en in 1908 werd de markante vierkante traptoren van het hoofdgebouw hoger opgetrokken en afgewerkt in neo-Vlaamserenaissancestijl. De ronde fabrieksschouw ten noordwesten van de spinnerij werd opgetrokken in 1947.

In 1957 fuseerde het bedrijf met de N.V. Waele & Röthlisberger & Fil. et Tis. L’Avenir tot de N.V. Filature Nouvelle Orleans (FNO). Vanaf de jaren ’50 kreeg de textielindustrie echter al rake klappen. Verschillende bedrijven konden het hoofd niet langer boven water houden. Ook Filature Nouvelle Orléans raakte in de problemen en werd in 1972 overgenomen door de UCO-groep.

In 1988 valt dan uiteindelijk toch het doek voor FNO. In 1990 werd de volledige site verkocht aan een Brusselse projectontwikkelaar. Verschillende delen van de fabriek kwamen leeg te staan en raakten al snel in verval. De overijverige projectontwikkelaar sloopte de stookplaats, de machinekamer, de paardenstal en één van de katoenloodsen zonder vergunning. De sloop van het Manchestergebouw kon nog net op tijd verhinderd worden… Op 3 januari 1995 klasseerde de Vlaamse Overheid het Manchestergebouw, de kantoorgebouwen uit 1896 en 1907, de schoorsteen en de oude katoenloodsen als monument.

 

 

Skeleton Factory

Skeleton Factory was van oorsprong een drukkerij/uitgeverij. Het bedrijf ontstond al rond de eeuwwisseling van de 19de naar de 20ste eeuw in een nabijgelegen stad. Omstreeks 1935 werd het bedrijf overgebracht naar deze locatie. Hier was in eerste instantie het buitenverblijf van de familie gevestigd. De eigenaar van de drukkerij kocht in 1930 een paviljoen dat dienst had gedaan op de wereldtentoonstelling in Luik en liet het achter zijn buitenverblijf heropbouwen. Hierin werd in 1935 de drukkerij ondergebracht. In de daarop volgende jaren zou het bedrijf zich ontwikkelen tot het complex dat men op heden kent.

In de drukkerij werden oorspronkelijk voornamelijk prentkaarten gedrukt. Het ging vooral om afdrukken van foto’s die de eigenaar (zelf een fotograaf) maakte van onder meer de Belgische kust. Enkele jaren voor zijn overlijden verschoof de focus van postkaarten, waarvan de succesperiode voorbij was, naar voornamelijk etiketten. Zijn zoon, die al als drukker werkzaam was in het bedrijf, nam na zijn overlijden de drukkerij over. Hij veranderden de werkzaamheden in de drukkerij en schakelde over op industrieel drukwerk.

Tussen 1948 en 1976 werd de drukkerij meermaals overgenomen door Amerikaanse multinationals. Aangezien er nooit geïnvesteerd werd, ging het zakencijfer zienderogen achteruit. In 2004 werden de boeken neergelegd en verloren de 46 resterende werknemers hun baan…

De leegstaande fabriekshal is momenteel vooral bekend om de prachtige staaltjes graffitikunst van streetart artiesten Klaas Van der Linden (de skeletten) en ROA (de beestjes).

 

 

Scroll Up