badhuis

image_pdfimage_print

Therme Bleu

Al in de Gallo-Romeinse tijd was hier een kuuroord. Dankzij een roman waarin de schoonheid van een herderin wordt toegeschreven aan de kwaliteit van de wateren van dit dorp, komt het stadje plots in het middelpunt van de belangstelling. In 1845 wordt dit prachtige kuuroord geopend. Het heeft een uitstekende reputatie tot het einde van de 19de eeuw. Die stort rond de eeuwwisseling echter zonder duidelijke reden in.

Bijna 100 jaar later wordt op dezelfde plek geprobeerd om het eens beroemde bronwater te bottelen en te verkopen als een topproduct. Men richt zich voornamelijk op de rijke klantenkring van luxe hotels en restaurants van het Arabische schiereiland. Het project blijkt echter een commercieel falen te zijn en het bedrijf sluit uiteindelijk in 2014…

 

 

Alla Italia

Dit imposante, twee etages tellende badhuis in neo-renaissancestijl was het derde in zijn soort dat in deze stad werd opgericht. Dit derde badhuis werd gebouwd tussen 1862 en 1868. Het werd in de zomer van 1868 plechtig ingehuldigd door de toenmalige burgemeester. Het gebouw kostte de stad 1,5 miljoen Belgische Frank (ongeveer 37.500 euro), hetgeen voor die tijd een astronomische som was.

Het badhuis was in oorsprong een hydro-therapeutisch complex en bestond uit tal van cabines en zalen met allerlei soorten lig- en zit- en dompelbaden, douches onder hoge druk en gewone douches tot zelfs voetbaden. Het badhuis zou in zijn 135-jarige bestaan uitgroeien tot een waar succesverhaal. Eind jaren 1960 werden er jaarlijks meer dan 165.000 baden gegeven! In de loop der jaren werden er verscheidene moderniseringen aangebracht.

Vanaf 2003 werden de activiteiten in dit gebouw volledig gestaakt na de opening van een nieuw badhuis. Het gebouw werd geklasseerd als bouwkundig erfgoed, niet in het minst omwille van de beeldhouwwerken van Jacques Van Ornberg en de gebroeders Van Den Kerkhove en de decoratieve schilderwerken van Paul-Joseph Carpay in onder meer de inkomhal.

 

 

Piscine Crachoir

Piscine Crachoir aan het Rode Kruisplein in Mechelen opende begin jaren ’20 van de vorige eeuw de deuren. In Mechelen kent men het stedelijk zwembad, badhuis en wellness als “den aaven dok”. Het art nouveaugebouw behield deze functie tot het bijna 80 jaar later de laatste bader zag vertrekken. Het gigantische gebouw bevatte naast het zwembad en de bad- en saunafaciliteiten ook tal van ruimten voor sport en culturele activiteiten. Een deel van het complex is overigens nog steeds in gebruik als thuisbasis van enkele culturele verenigingen.

Na ruim 15 jaar leegstand werden de restauratiewerken aan het als monument geklasseerde gebouw toch aangevat. Voorlopig worden alleen de gevels van het gebouw aangepakt. Aangezien er lange tijd geen eensgezindheid bestond over de toekomstige bestemming van het complex, liet de restauratie van de binnenkant van de gebouwen bijzonder lang op zich wachten… Inmiddels is de kogel door de spreekwoordelijke kerk. Hotelketen Van der Valck vormde het complex om tot een hotel.

 

 

Scroll Up