Het Italiaanse Avontuur

Voor onze eerste keer Italië wilden we graag enkele van de 'golden oldies' bezoeken; de bekende urbex spots die je gewoon moèt gezien hebben. Tegelijk zochten we naar een gezonde mix: enkele residentiële spots, wat industrie, een paar van de typische 'manicomio's' (krankzinnigengestichten)... Nadat we ons 'programma' in elkaar hadden gebokst, hotelletjes geboekt, vliegtickets gekocht en auto gehuurd, was het op 14 juni 2025 eindelijk zover...

Aangezien ons programma zich focuste op het gebied tussen Milaan en Turijn, kozen we Milaan als onze uitvalsbasis.

Alles verliep netjes volgens plan, van het vervoer naar de luchthaven tot de check in en om 10u30 hingen we in de lucht, op weg naar ons Italiaans avontuur.

Toen we anderhalf uur later de Alpen overstaken, aanzienlijk vlotter dan die kerel met z'n olifanten 2200 jaar geleden, maakte een lichte euforie zich van ons meester... Gauw even een kiekje vanuit het vliegtuigraampje van dat toch wel indrukwekkende schouwspel.

Italy, here we come!

PALAZZO TORTI FIENILE

Onze tour van Italië leidde ons in eerste instantie zuidwaarts. Omdat we al van 's ochtends vroeg uit de veren waren en een hele reis achter de kiezen hadden, kozen we een mooie villa als eerste locatie. Dit prachtige landhuis, gekend om de indrukwekkende fresco's, was dan ook de geknipte locatie voor onze Italiaanse kennismaking.

Hoewel het hele domein omheind is en zeer ontoegankelijk lijkt, vonden we toch al snel een weg naar binnen. Buiten de gekende centrale ruimtes in het palazzo met de fresco's (zie ook coverafbeelding), troffen we er nog een aantal mooie hoekjes aan, waaronder niet in het minst een leuke inpandige kapel...

Eerste missie geslaagd! De toon was gezet voor onze verdere avonturen...

Klik op de onderstaande link om de volledige fotoreportage van dit mooie palazzo te bekijken.

MANICOMIO DI VOGHERA

De eerste dag bracht ons ook in het eerste 'krankzinnigengesticht' van deze trip, het mooie Manicomio met de niet zo fraaie geschiedenis... Het was even zoeken om hier binnen te raken. Het domein, dat nog deels in gebruik is, is goed omheind. Toch vonden we ook hier een opening in de omheining die net groot genoeg was om ons toegang te verschaffen.

Eens binnen konden we rustig rondslenteren door de eindeloze gangen, waar de natuur zich langzaam maar zeker een weg naar binnen baant. Van de gruwelen die zich binnen deze muren hebben afgespeeld, is geen spoor meer te zien. Of toch bijna geen spoor... De cellen in de "rotonda dei furiosi' laten weinig aan de verbeelding over...

Al bij al een schitterende afsluiter van onze eerste dag in Italië...

Via de onderstaande link kan je de volledige fotoreportage en de geschiedenis van dit bijzondere gesticht zien.

MANICOMIO DI RACCONIGI

Van het ene krankzinnigengesticht naar het andere. Onze eerste locatie van dag 2 bracht ons naar één van de bekendste, mooiste, best bewaarde 'manicomio's' van deze regio. Het voortbestaan ervan is twijfelachtig, zeker wat het oudste en meest gefotografeerde gebouw betreft. Aan de kant van het park is een deel van de achtergevel al ingestort. Enkele jaren geleden werden de gevels verstevigd met spankabels om verdere instortingen te voorkomen. Hoe lang deze situatie kan standhouden, is maar zeer de vraag...

Ondanks dat er inmiddels veel van de "bekende" elementen werden verwijderd, blijft het een imposant bouwwerk, waar we met veel genoegen enkele uren hebben rondgedwaald...

Bekijk de uitgebreide fotoreeks en de geschiedenis van dit complex via onderstaande link.

ORFANOTROFIO SAN GIUSEPPE

De volgende "klassieker" op onze planning was de weergaloze Villa Mint, een 'must see' voor iedere urbexer die het zout op zijn aardappels waard is. Die mochten we dus zeker niet missen! Maar helaas... Bij aankomst aan de villa bleek dat men er volop aan het renoveren is en dat er verschillende camera's werden opgesteld om ongewenste bezoekers buiten te houden... Jammer, maar ook dat maakt deel uit van urban exploring.

Op naar de volgende dan maar, een verlaten weeshuis in de buurt. Het weeshuis bleek nogal ongelukkig langs een vrij drukke baan te liggen en het grasveld rondom was nog niet zo lang geleden gemaaid. Geen mogelijkheid om hier onopvallend het terrein op te sluipen, weg van nieuwsgierige ogen. Dan maar de stoute schoenen aantrekken, het lage muurtje overstappen aan de voorkant en doen alsof we daar gewoon thuishoren. Achteraf vernamen we dat hier met de regelmaat van de klok mensen worden buiten gehaald door de carabinieri, maar dat bleef ons gelukkig bespaard. En het grotendeels lege gebouw bleek toch nog enkele verrassend mooie hoekjes te hebben, zoals deze mooie inpandige kapel...

Meer van dit mooie weeshuis kan je bekijken via onderstaande link.

MANICOMIO DI VERCELLI

Als laatste locatie van dag 2 stond er - jawel - nog een manicomio op het programma. Je kan het maar beter ineens gehad hebben! Op mijn facebookpagina herdoopte ik deze locatie als "Inferno delle Zanzare": de hel van de muggen! En daar was een verdomd goede reden voor! Om op het terrein te komen, moesten we helemaal achterom door het struikgewas. Daar begon het al. Tegen dat we op het terrein waren, waren we al helemaal overbeten en beklaagden we onze keuze om die dag in korte broek te gaan urbexen...

Het eerste gebouw waar we binnen stapten, was de centraal op het domein gelegen kapel. Die bleek helemaal gevandaliseerd en besmeurd te zijn. Daar zonk de moed ons een beetje in de schoenen, maar gelukkig drong mijn partner in crime er op aan om toch nog wat verder te kijken. En ja, het volgende paviljoen waar we gingen kijken, bleek toch wel wat mooie hoekjes en mooi verval te hebben en aanzienlijk minder vandalisme.

Aangezien het al later werd en we tekenen van bloedarmoede begonnen te vertonen na half leeggezogen te zijn door de muggen, selecteerden we enkele van de paviljoenen om te bekijken en sloegen we andere over. We maakten blijkbaar niet altijd de juiste keuzes, want achteraf ontdekten we dat we hier nog een mooi autitorium gemist hebben, dat de toepasselijke naam "Mosquito Theatre" mee kreeg...

Via onderstaande link kan je meer foto's en geschiedenis van deze psychiatrische instelling bekijken.

BLUE CINEMA

De derde dag ging van start met een absolute topper! Eén van de hoogtepunten van onze Italiëreis. Nog genietend van de ochtendkoelte begaven we ons naar deze verlaten bioscoop. Makkelijker dan we anticipeerden vonden we een weg naar binnen en al van de eerste aanblik was het raak: liefde op het eerste zicht! Wat een prachtig gebouw, met magnifieke art deco elementen.

Hier had ik zeker nog meer tijd kunnen doorbrengen, maar mijn reisgenoot, die streng de hand hield aan het reisschema, sleurde me meedogenloos mee naar de volgende locatie...

Bekijk de volledige reeks en lees de geschiedenis van deze mooie bioscoop via de onderstaande link.

COTONIFICIO S

... En maar goed ook, want de volgende was ook weer een hele mooie! Een goede urbextrip is niet geslaagd zonder wat industriële locaties en aangezien we ons in de regio bevonden waar nogal wat textielindustrie was geweest, mocht een verlaten 'cotonificio' niet ontbreken. In deze eerste konden we in feite zo binnen wandelen. Da's meestal geen goed teken, want dat betekent dat hangjongeren, vandalen en andere ongewenste elementen er even makkelijk binnen raken. Geheel voorbereid op een flink getrashte locatie werden we toch nog aangenaam verrast. Het administratieve gedeelte van de immense fabriek was wel flink overhoop gehaald, maar het fabrieksgedeelte was eigenlijk nog mooi intact...

Het was een beetje een verwarrende locatie, met geschakelde gebouwen die in elkaar overliepen, waardoor ik soms moeite had om me te oriënteren. Toch denk ik het meeste en belangrijkste hier te hebben gezien en vastgelegd...

Kijk gerust mee naar de rest van de foto's en de geschiedenis van de fabriek via de onderstaande link.

COTONIFICIO G

Alle goede dingen komen in drie... Of toch minstens twee! Ook onze volgende locatie was een verlaten voormalig textielbedrijf. Hier was het een stuk moeilijker om op het domein te raken. Een weinig coöperatieve kelner van een aanpalende horecazaak hielp de zaak ook niet vooruit. Gelukkig geven we ons niet zo gauw gewonnen! Uiteindelijk vonden we toch een opening in de omheining aan de andere kant van het domein.

Deze cotonificio bevindt zich op een gigantisch industrieterrein. We wisten niet helemaal zeker over het hele industriecomplex verlaten was en beperkten ons daarom tot het deel dat het overduidelijk wèl was. Niet het mooie verval van de vorige textielfabriek, maar al bij al troffen we er toch wel enkele mooie vervallen ruimtes aan, zoals dit mossige vergaderzaaltje...

Zoals steeds: meer via de onderstaande link.

TRAGHETTO LAGO DI COMO

Onze laatste locatie van dag 3 was een tegenvaller. Bij aankomst stelden we vast dat het hele gebouw, een groot hotel dat jarenlang leegstond, inmiddels in de steigers stond. Mooi dat dit prachtige pand een nieuw leven krijgt, maar we hadden toch liever gezien dat men nog even had gewacht tot nà ons bezoek... Maar goed, zoals reeds eerder gezegd: dat hoort er ook bij.

Gelukkig lag de locatie in kwestie aan de oever het Comomeer. Een uitgelezen gelegenheid om van de nood een deugd te maken en even de toerist uit te hangen. We maakten de oversteek van het prachtige Comomeer met de veerboot en zochten ons aan de overkant een gezellig restaurantje uit, waar we op een terras pal tegen het meer genoten van de Italiaanse keuken! Weer eens wat anders dan de snelle hap in een pizzeria, die zo'n beetje bij het urbexen lijkt te horen...

VILLA CAMILLA

Als er iets is waar de Italianen meester in zijn, dan is het het neerpoten van imposante villa's. Deze geheel uit beton opgetrokken villa, visitekaartje van een rijke industriële familie die actief was in de cementindustrie, is daar een mooi voorbeeld van. Jarenlange leegstand en vandalisme van lokale hangjongeren hebben ondertussen een zware tol geëist van dit indrukwekkende pand, maar er blijft nog genoeg moois over om van te genieten, niet in het minst de prachtige wintertuin naast de villa.

De eerste locatie van onze vierde en laatste dag in het land van pasta en chianti was meteen een voltreffer. Toch waren we hier sneller dan verwacht klaar. Gelukkig hadden we om de hoek nog een locatie, namelijk het cementbedrijf van de familie die toevallig ook eigenaar was van deze villa... Toch maar even een bezoekje brengen dan.

Maar neem eerst even een kijkje in de rest van deze villa met wintertuin via de onderstaande link.

CEMENTIFICIO

Het is altijd leuk wanneer er wat tijd over is voor een extra locatie en als het dan ook nog eens een industrieel dingetje is, dan is dat de kers op de taart. Op het domein komen was hier een makkie, maar eens op het terrein was het wel even zoeken naar een manier om de hogere etages te bereiken. Wat een heerlijke betonnen ruïne was dit, met prachtige structuren en lijnenspel, mooi verval en de natuur die zelfs op de hoogste verdiepingen en de meest onherbergzame ondergrond haar rechten terugneemt...

Via de onderstaande link lees je alles over dit korte, maar krachtige bezoek.

SANATORIO GUIDO SALVINI

Een klassieker in de Italiaanse urbex-scene is dit bijzondere sanatorium voor tuberculosepatiënten. De achterliggende ziekenhuisvleugels zijn al enkele jaren geleden leeggemaakt, maar het voorliggende onthaalgebouw en de prachtige centraal gelegen kapel, gewijd aan Carolus Borromeus, vormden ons primair doelwit.

Het was dan ook een allesbehalve aangename verrassing toen we de kapel binnen stapten en moesten vaststellen dat die zwaar werd gevandaliseerd. Ook in het onthaalgebouw gingen de vandalen flink tekeer. Bijzonder ontluisterend... De foto's die je in mijn reeks van deze locatie aantreft, zijn dan ook sterk 'opgepoetst' om toch de essentie van het gebouw weer te geven...

Alleen het fraaie koepelgewelf van de kapel - tenminste langs de binnenzijde, waar de vandalen er niet bij konden - is mooi gespaard gebleven. Dat is dan ook het enige 'natuurlijke' shot van de reeks.

Bekijk mijn impressie van die ooit mooie sanatorium met kapel via de onderstaande link.

TEATRO ROSSO

De laatste locatie op onze planning was dit sterk vervallen theater. We moesten niet lang zoeken om een weg naar binnen te vinden. Alles staat gewoon vierkant open, enkel afgeschermd door een lage omheining, waar je nagenoeg zo overheen stapt. Wanneer een locatie zó makkelijk toegankelijk is, belooft dat meestal niet veel goeds... Het betekent immers dat ook vandalen er zo kunnen binnenlopen.

We waren dan ook erg verrast, aangenaam verrast om te zien dat er van vandalisme helemaal geen sprake was. Het verval van dit theater, blootgesteld aan de elementen, is geheel natuurlijk en al geruime tijd aan de gang. Het podium beklimmen was al een heel avontuur op zich en aangezien het er binnen behoorlijk donker is, was het voortdurend goed uitkijken waar je je voeten neerzet.

Onderstaande link: meer foto's...

CASA GIACOMO

We hadden bij aankomst aan het theater al gezien dat er rondom tal van gebouwen leeg leken te staan. Aangezien we nog wel wat tijd over hadden voor we terug op de luchthaven moesten zijn, gingen we toch maar eens kijken wat er nog allemaal te zien was...

Aan de overkant van de straat zagen we een groot pand, dat duidelijk leeg stond. We wisten er relatief makkelijk binnen te komen. Het was een beetje een raar gebouw, ondiep en aan de achterzijde uitgevend op een grote, lege loods. Boven was er echter een klein en mooi vervallen woongedeelte.

Geen spectaculaire locatie, maar niettemin een mooie onverwachte afsluiter van een zeer geslaagde trip!

Klik op de onderstaande link om te zien wat we zoal aantroffen in Casa Giacomo...