Manicomio di Racconigi

Manicomio di Racconigi

Prachtige vervallen psychiatrische instelling.

15 juni 2025

Het hoofdgebouw werd in 1789 ontworpen door Filippo Castelli en was oorspronkelijk bedoeld om er een liefdadigheidsziekenhuis en liefdadigheidswerk in onder te brengen. De bouwwerken vonden plaats tussen 1825 en 1828, maar al snel na het voltooien ervan werd het omgebouwd tot internaat voor de kinderen van voormalig militair personeel. Het internaat, in 1834 ingehuldigd door koning Carlo Alberto, werd in 1868 alweer gesloten.

Vanaf 1870 huisvestte het gebouw een psychiatrische inrichting, die onderdak bood aan ongeveer tweehonderd patiënten. Het was niet alleen een interneringsfaciliteit, maar ook een centrum voor neurochirurgische studies, met een operatiekamer en uitgebreide medische apparatuur. Dr. Oscar Giacchi, directeur van 1880 tot 1907, was er immers van overtuigd dat psychische aandoeningen te wijten waren aan een onevenwicht tussen het volume van de hersenen en de schedel. Daarom werd aangenomen dat de aard van het probleem uitsluitend mechanisch was en werden experimentele operaties uitgevoerd om de schedel te vergroten en meer ruimte voor de hersenen te creëren.

Het gesticht werd mettertijd uitgebreid met het Marro-paviljoen, voor "rustige mannen", het Tamburini-paviljoen, voor "rustige vrouwen", het Morselli-paviljoen, dat de cellen huisvestte en bestemd was voor patiënten die als "gevaarlijk" werden geclassificeerd.  Het meer dan 16 hectare omvattende domein had voorts een landbouwkolonie voor ergotherapie, een klinisch onderzoekslaboratorium, een pathologisch laboratorium, een radiologisch laboratorium, een elektrotherapielaboratorium en, zoals reeds vermeld, een operatiekamer voor chirurgie aan het zenuwstelsel. Verder waren er keukens, een bakkerij, een verwarmingscentrale en diverse andere gebouwen en was volledig zelfvoorzienend. Ongeveer 500 mensen, waaronder artsen, bedienden en verpleegkundigen werkten er.

De psychiatrische inrichting sloot in 1981 de deuren, nadat de Basaglia-wet van kracht werd. Het merendeel van de medische apparatuur werd inmiddels verwijderd en wat overblijft is een indrukwekkend gebouwencomplex, dat langzaam maar zeker wordt overgenomen door de natuur.