Month: april 2018

image_pdfimage_print

Factory H

Factory H is een gebouw van de Société Anonyme des Magazins à Grains d’Anvers (SAMGA). Het is samen met de andere gebouwen te vinden aan het Amerikadok in Antwerpen. Factory H is het tweede van vier gebouwen. De gebouwen zijn aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed.

SAMGA werd halverwege de 19de eeuw opgericht voor de opslag, overslag en verhandeling van uit Amerika en Rusland geïmporteerde granen. De opmerkelijke gebouwen werden in binnen- en buitenland geroemd omwille van de revolutionaire technieken voor de behandeling van granen.

Dit specifieke gebouw werd opgericht in 1939, naast het oorspronkelijke gebouw uit 1895. Het gebouw bevat 115 silo’s. Samen kunnen die meer dan 27.000 ton graan bevatten. In het voorjaar van 2020 werd de sloop van het gebouw aangevat. De gebouwen moeten plaats ruimen voor de aanleg van de Oosterweelverbinding. Hierdoor verdwijnt wederom een magnifiek staaltje industrieel erfgoed.

Bekijk zeker ook de reeks over Factory G, het eerste gebouw van dezelfde groep. Voor meer informatie over het bedrijf kan je terecht op de website van Onroerend Erfgoed.

 

Een revisit op 28 december 2018 leverde nog enkele bijkomende shots op:

 

Krachtstroom

Deze voormalige energiecentrale, gelinkt aan de nabijgelegen staalindustrie, werd bij de teloorgang van die staalindustrie obsoleet. Hoe lang het gebouw precies leeg staat, is niet duidelijk. Het werd inmiddels zo goed als volledig leeggehaald. Bij een eerste bezoek eind 2016 was wat er nog overbleef nog redelijk intact. De enige ingang was toen via een klein raampje op 4 meter boven de begane grond en dat was duidelijk een brug te ver voor vandalen en ander uitschot. Ondertussen zijn er meerdere en aanzienlijk makkelijkere ingangen “gecreëerd”, hetgeen zich dan ook meteen laat zien aan het toenemende vandalisme. Jammer… Maar voorlopig toch zeker nog het bekijken waard en het meest recente bezoek leverde dan ook nog enkele leuke plaatjes op.

 

 

Bij een power plant hoort natuurlijk ook een controlekamer. Bij het eerste bezoekje was die jammer genoeg niet toegankelijk, maar toen we er enkele maanden later nog eens een kijkje gingen nemen, bleek de deur gewoon open te zijn. Daarom volgt hier nog een kleine aanvulling over die toch wel bijzonder mooie controlekamer. Dit tweede bezoekje dateert van 27 januari 2019.

 

 

Bank Job

Volgens de catalogus van het bouwkundig erfgoed dateert dit herenhuis van de jaren 1780. In de loop van de 19de eeuw kreeg het bij een grondig verbouwing een extra verdieping. Zoals vele panden in deze buurt, werd ook dit pand op een gegeven ogenblik betrokken door een financiële instelling. De nog aanwezige kluizenzaal in de kelder wijst daar op.

De renovatie van het gebouw, die het zal omvormen tot luxueuze appartementen, werd al jaren geleden aangekondigd, maar raakt om een of andere reden niet echt op dreef. Er zijn duidelijke tekenen dat er een aanvang werd genomen met de renovatie, zoals de met beschermende platen ingepakte trap. Sommige ruimten zijn nog onaangeroerd.

Leeg maar met mooie tekenen van verval. De kluizenzaal vormt een extra uitdaging. Ik beschikte tijdens mijn bezoek jammer genoeg niet over de juiste extra verlichting om de pikdonkere zaal behoorlijk in beeld te brengen. Een revisit dringt zich dus op…

 

 

Filature Nouvelle Orleans

De katoenspinnerij N.V. La Nouvelle Orleans werd in 1896 gesticht langs de Nieuwe Vaart. In 1899 breidt het bedrijf uit met een nieuw gebouwencomplex. Het dominerend rechthoekig gebouw van vier bouwlagen onder drie schilddaken werd opgetrokken in 1899. Het is een typisch spinnerijgebouw van het Manchestertype. Verdere uitbreiding met nieuwe spinnerij volgde in 1905 en in 1908 werd de markante vierkante traptoren van het hoofdgebouw hoger opgetrokken en afgewerkt in neo-Vlaamserenaissancestijl. De ronde fabrieksschouw ten noordwesten van de spinnerij werd opgetrokken in 1947.

In 1957 fuseerde het bedrijf met de N.V. Waele & Röthlisberger & Fil. et Tis. L’Avenir tot de N.V. Filature Nouvelle Orleans (FNO). Vanaf de jaren ’50 kreeg de textielindustrie echter al rake klappen. Verschillende bedrijven konden het hoofd niet langer boven water houden. Ook Filature Nouvelle Orléans raakte in de problemen en werd in 1972 overgenomen door de UCO-groep.

In 1988 valt dan uiteindelijk toch het doek voor FNO. In 1990 werd de volledige site verkocht aan een Brusselse projectontwikkelaar. Verschillende delen van de fabriek kwamen leeg te staan en raakten al snel in verval. De overijverige projectontwikkelaar sloopte de stookplaats, de machinekamer, de paardenstal en één van de katoenloodsen zonder vergunning. De sloop van het Manchestergebouw kon nog net op tijd verhinderd worden… Op 3 januari 1995 klasseerde de Vlaamse Overheid het Manchestergebouw, de kantoorgebouwen uit 1896 en 1907, de schoorsteen en de oude katoenloodsen als monument.

 

 

Madonna di Pasqua

Deze opmerkelijke kapel in neogotiek behoorde oorspronkelijk bij een weeshuis en ouderlingentehuis dat werd opgericht omstreeks 1840. De gebouwen werden 15 jaar later uitgebreid en aangevuld met de kapel. Later zou het geheel nog verder uitgebreid worden tot een volwaardig ziekenhuis. Het oudste gedeelte van het oorspronkelijke weeshuis werd inmiddels gesloopt. De zuidelijke vleugel, met de eraan vast gebouwde kapel zijn sinds 1985 beschermd als monument en werden ook al deels gerestaureerd.

Door de verhuis van de ziekenhuisactiviteiten kwam de hele site leeg te staan. Jammer genoeg duurde het niet lang voor vandalen hun weg naar de kapel vonden. Ik bezocht de kapel twee keer met een tussenperiode van slechts twee weken en zelfs op die korte tijd waren de vele vernielingen opvallend…

 

 

All American Boys

Sommige van deze verlaten Amerikaanse auto’s, limousines, trucks en vans lijken klaar om elk moment te vertrekken, terwijl anderen al in een gevorderde staat van ontbinding zijn… Vooral de GMC ziekenwagen was een eye catcher. De rode sportwagen staat er wellicht te wachten op een koper. Een leuke vondst voor de liefhebbers van verlaten voertuigen…

 

 

Scroll Up