Month: maart 2016

image_pdfimage_print

Hasard Cheratte

Mijn kijk op de sinds 1977 verlaten steenkoolmijn van de Société Anonyme des Charbonnages du Hasard. Ik hou niet zo van die overbekende locaties, waar het altijd lijkt alsof men er met hele bussen op af komt, maar gezien de plannen om het terrein in 2016 te saneren en een deel van de gebouwen te slopen, vond ik toch dat ik er moest geweest zijn (een beetje een gelijkaardig verhaal doet zich trouwens voor in het geval van Château Miranda).

Het terrein betreden, bleek geen sinecure te zijn. Een toegang vanaf de voorliggende straat was al bij voorbaat uitgesloten. De enige optie was om het domein langs de achterzijde te benaderen. De wagen werd discreet bij de bovenste mijnschacht, de Belle Fleur, geparkeerd en vanaf daar begon de afdaling. Aangezien het de dagen voordien (en de dag zèlf trouwens ook) bepaald regenachtig was geweest, had de berg die ik moest afdalen meer weg van een afhellend modderbad. Het was een hele uitdaging om me staande te houden op de glibberige ondergrond en mijn pogingen om proper en droog beneden te raken, bleken geen onverdeeld succes…

Ondanks de overvloedig aanwezige graffiti en het vele vandalisme, vond ik deze site toch zeker een bezoek waard!

 

 

Paper Mache

Louis De Nayer werd in 1827 geboren. In 1851 stichtte hij een handel in lompen, het basismateriaal voor de fabricatie van papier. Eind 1860 vroeg hij aan het gemeentebestuur om een papierfabriek met twee stoommachines te mogen bouwen, op een stuk land gelegen langs een kanaal. De fabriek zou papierdeeg maken, met als grondstof stro, dat zou worden aangevoerd per schip uit Nederland, via het kanaal. Wellicht was De Naeyer toen al op de hoogte van de plannen voor de aanleg van de ‘ijzeren weg’ die in 1868 in gebruik werd genomen en langs zijn fabrieksterrein liep. Vrij snel werd er 8 ton papierdeeg per dag geproduceerd. Een werkdag duurde ongeveer 12 tot 14 uur, zowel voor mannen als voor vrouwen. De Naeyer liet ook huizen bouwen voor zijn arbeiders, stichtte dag- en avondscholen, en liet naast de steeds groter wordende fabriek ook een bakkerij, een crèche en een bibliotheek bouwen voor de arbeiders van zijn fabriek. Rond 1875 produceerde de papierfabriek dagelijks ongeveer 40 ton papierdeeg, maar de oorlog tussen Frankrijk en Duitsland zorgde voor een gebrek aan stro. Daarom ging De Naeyer experimenteren met naaldhout. De houtvezels werden gekookt in een oplossing van calcium en bisulfiet om er papierdeeg van te maken.

In april 2004 ging de papierfabriek in vereffening.

 

 

 

Orient Express

Het eerste-klasse-rijtuig en het restaurant-rijtuig bevinden zich inmiddels in gevorderde staat van ontbinding. De wagons staan dan ook al jaar en dag weg te roesten onder de blote hemel. Over de geschiedenis van deze treinstellen valt niets te achterhalen. De treinstellen werden inmiddels weggehaald en worden gerestaureerd.

 

 

 

Scroll Up