villa

Manoir du Colimaçon Blanc

In de kadastrale archieven is er voor het eerst melding van het chateau in 1897, wanneer in opdracht van een Parijse wijnhandelaar een “tweede huis” op het domein wordt opgericht. De verbouwing en uitbreiding tot het huidige chateau zou echter pas plaatsvinden in de jaren 1920 door de nieuwe eigenaar, die het domein in 1913 gekocht had. Hij gaf architect Marcel Oudin de opdracht om te vormen tot een chateau in art nouveau-stijl, de stijl waarvoor deze architect befaamd was. De constructie bestaat uit voornamelijk beton en baksteen. In de jaren 1970 werd het landgoed met het kasteel gekocht door een Iraanse zakenman, die het interieur liet restaureren. Hij bewoonde het kasteelt slechts gedurende drie jaar, vooraleer hij naar de Verenigde Staten verhuisde. Uit contacten tussen de burgemeester en de eigenaar van het goed in 1999 bleek dat deze laatste niet de intentie had om het goed opnieuw te bewonen, noch om het te verkopen. Het chateau begon al snel te vervallen, meer nog eens het ten prooi viel aan dieven en vandalen. Buiten de karakteristieke witte wenteltrap (colimaçon blanc), welke in feite de personeelstrap was, valt er nog maar bitter weinig te fotograferen.

 

 

Tabula Rasa

Hoewel nu vrijwel leeg, ademt deze statige villa in een grote bosrijke omgeving nog steeds de geschiedenis en de rijkdom van de adellijke familie, die het huis bijna een eeuw geleden liet bouwen. De villa dateert van 1928 en is gebouwd in cottage-stijl. Ze maakt nog steeds deel uit van een groter domein, dat ook een kasteel en een boerderij bevat. Het huis werd oorspronkelijk gebouwd als een “villa met lusthof” door de zoon en erfgenaam van de eigenaar van het kasteel. Hoewel het al vele jaren niet meer bewoond wordt, verkeert de prachtige villa nog in opmerkelijk goede staat. Een paar jaar geleden was het de setting voor een Belgische televisieproductie genaamd ‘Tabula Rasa’. Vandaar de ‘urbex’ naam van de plaats.

 

Manoir Saint-George

Bij een korte stop, tussen twee locaties in, aan een supermarkt in een klein, slaperig Frans stadje werd onze aandacht plots getrokken door een met onkruid overwoekerd domein met in het midden ervan een vervallen landhuis. Even een blokje om gewandeld en we vonden al snel een opening in de omheining. De manoir bleek zo goed als leeg te zijn, maar had wel een bijzonder mooi natuurlijk verval en quasi geen vandalisme. En dat geheel overgoten met een stralend Frans zomerzonnetje. Precies zoals we dat graag zien! Over de geschiedenis van dit verlaten landhuis heb ik tot nu toe niets kunnen achterhalen…

 

 

Piscine Bel Air

Onder urban explorers is deze plaats vooral populair vanwege het prachtige zwembad, dat een zekere Griekse uitstraling heeft. Het lukte me jammer genoeg niet om de precieze geschiedenis van deze plaats te achterhalen, maar het lijkt erop dat het een soort privé-club was. Naast het zwembad, was de hele kelder ingericht als een kleine bar annex disco. De rest van het huis, vanaf het grondniveau omhoog, was stevig vergrendeld. We vonden ook een mooie tuin, met twee overwoekerde autowrakken erin en een mooie, kleine waterpartij … Al met al een leuk bezoek.

 

 

Domain M

Domain M werd ooit uitgebaat als bed & breakfast en kon gehuurd worden voor feestjes en recepties. Het gebouw leent er zich uitstekend voor. Mooie rustige ligging en een ruime eigen parking die via het achterliggende straatje bereikbaar is. Enkele jaren geleden werden de activiteiten stopgezet om het gebouw een grondige renovatiebeurt te geven. Waar het misliep is niet geheel duidelijk. Financiële problemen misschien? De renovatiewerken werden alleszins stopgezet en het gebouw bleef er verlaten bij liggen. Het duurde dan ook niet al te lang voor met camera’s bewapende nieuwsgierigen het pand aan een onderzoek kwamen onderwerpen. Kort geleden leek het alsof de renovatiewerken terug op gang zouden getrokken worden, maar even later verscheen het goed op een website voor immobiliën, waar het te koop aangeboden werd. Toen ik er ongeveer twee maanden voor dit bezoek langs kwam, was er alleszins activiteit en brandde er licht. Toen ik er vandaag opnieuw langs kwam, was daar geen teken meer van te bespeuren… Het gebouw werd wel volledig leeggehaald. Een opdoffer voor de “urbexers” die graag meubelen rond sjouwen voor “unieke shots”. Ik vond het leeg alleszins ook nog mooi. Het geeft de gelegenheid om meer te focussen op de details en het verval…

 

 

Villa BMW

“Villa” BMW is in feite een piepklein portiershuisje met een grote garage waarin een oude BMW staat te verkommeren. Het portiershuisje behoort bij een grotere villa, die dieper in het domein gelegen is, maar die zodanig verkrot is dat de binnenkant al grotendeels ingestort is… Van de geschiedenis van de villa en het bijhorende portiershuisje viel niets te achterhalen, laat staan van de BMW… Veel foto-opportuniteiten biedt het geheel ook niet. Leuk om mee te pikken voor wie in de buurt is, maar niet de moeite om een trip voor te plannen.

 

 

Chateau des Plantes

Over de vroege geschiedenis van deze villa valt weinig te achterhalen. Typische villa in art deco stijl in de chiquere buitenwijk van een grote stad. Maar wat er zich achter de gordijnen van deze villa afspeelde is heel wat minder typisch. Het pand kwam in het nieuws toen er brand uitbrak. Op zich niet zo merkwaardig, ware het niet dat de brand ontstond in de clandestiene wietplantage op de zolder. Net meteen wat je verwacht in zo’n chique buitenwijk… De brand en de bluswerken veroorzaakten aanzienlijke schade aan het gebouw, maar toch bleven vele details mooi bewaard… De villa is ondertussen volop in renovatie.

 

 

Villa Klodderkes

Dit gebouw was oorspronkelijk eigendom van een nabijgelegen textielbedrijf. Het werd gebruikt als administratieve zetel van het bedrijf. De naam “Villa Klodderkes” is een beetje een misleidende naam. In de eerste plaats omdat het niet om een villa gaat, maar om een herenhuis. “Klodderkes” zou dan weer afgeleid zijn van het “klodden”, een term uit de vlasroterij, waarbij het klodden een stap was in het proces om de vlasvezels af te scheiden van de grondstof. Later zou het gebouw nog een tijd lang dienst doen als dokterspraktijk en –woning. De laatste functie ervan, samen met het aanpalende gebouw, was die van politiekantoor. Het onthaal en de cellen van het politiekantoor zijn nog steeds aanwezig. Sinds het gebouw in onbruik raakte, was het verschillende keren de set voor films en televisieseries. Het herenhuis is vooral gekend omwille van de majestueuze inkomhal met marmeren trappen en de glas-in-lood-ramen. Het gebouw is nog steeds eigendom van het gemeentebestuur, maar zal eerstdaags te koop aangeboden worden op de private markt. De kans is reëel dat het in dat geval gesloopt wordt om plaats te ruimen voor appartementen.

 

 

Villa Heil

Over de geschiedenis van deze villa valt er jammer genoeg weinig of niets te achterhalen. Het is een typische herenvilla uit de jaren 1950, die ooit de familiezetel en maatschappelijke zetel was van een gegoede notaris. De volledig verloederde villa herbergde tot op het laatste moment nog tal van persoonlijke spullen van het gezin en in de kelders was zelfs nog een groot deel van het archief van de notaris te vinden, zij het dan compleet doordrongen van vocht en schimmel. De villa is echter vooral bekend omwille van de traphal met de schitterende glas-in-lood partij. In april 2017 werd het gebouw gesloopt omdat het plaats moest maken voor een supermarkt…

 

 

Villa Steen

De prachtige modernistische Villa Steen, die in de buurt ook bekend staat als de ‘gele villa’ werd in 1940 gebouwd werd door een familie van steenhouwers. De steenkapperij werd uitgebaat in het huis naast Villa Steen en op de achterliggende gronden. Villa Steen lijkt wel een visitekaartje voor de steenkapperij. Van zodra je een voet binnenzet in de inkomhal, wordt je overweldigd door de onmiskenbare aanwezigheid van marmer. Marmeren vloeren, lambrisering en trappen. De luxe wordt extra benadrukt door de alom tegenwoordige glas-in-lood ramen. Eind mei 2016 werd het goed, bestaande uit de twee woningen en de achterliggende gronden, openbaar verkocht. Onder liefhebbers bestaat de vrees dat de villa zal gesloopt worden om plaats te ruimen voor een nieuwbouwproject…

 

 

Villa SS

Villa SS kreeg haar naam niet omwille van enige affiliatie met Hitler’s Schutzstaffel, maar – veel prozaïscher – omwille van de straat waarin ze gelegen is, de S…straat. De villa werd in de jaren ’70 gebouwd door de eigenaars van de nabijgelegen textielfabriek en werd verscheidene jaren geleden verlaten. De rieten dakbedekking heeft op meerdere plaatsen begeven, waardoor een natuurlijk verval onder invloed van de elementen werd ingezet.

Er is quasi geen vandalisme te vinden, waardoor deze villa bijzonder populair is onder urban explorers. Het is het perfecte voorbeeld van de manier waarop de natuur weer de overhand neemt. De stad maakt momenteel plannen op om in de plaats van de villa hetzij luxeappartementen, hetzij een gemeenschapsgebouw op te richten. Het omringende parkje blijft in ieder geval behouden…

 

 

Scroll Up