trein

Control Tower

Van wat ooit een van de belangrijkste rangeerstations van België moest worden, blijft vandaag nog slechts een schim over. Het station werd opgericht tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hoewel het bij aanvang zowel personen- als goederentransport zou verzorgen, spitste het zich in de loop der tijd steeds meer toe op goederenvervoer, om vanaf halverwege de jaren 1950 zelfs uitsluitend op goederentransport over te schakelen. Omwille van de steeds groeiende activiteit op de rangeersite, werd er beslist een hoge toren te bouwen, van waaruit men een overzicht over alle lijnen kon bewaren. Begin jaren 1970 werden de bouwwerken aangevat. Toch kon het station op langere termijn zijn sterke positie niet handhaven en moest het steeds meer aan relevantie inboeten. Tegen het einde van de jaren 1990 was alle activiteit er stilgevallen en werd het station verlaten. Vandaag worden nog slechts twee spoorlijnen bereden en zelfs dan slechts sporadisch…

 

 

Trainworks

Deze site, die deel uitmaakt van de staalindustrie die in deze stad actief was, bestaat voor het grootste deel uit twee gigantische ateliers, waar men instond voor het onderhoud van de treinwagons die ingezet werden in de staalproductie. De ateliers zijn voor het grootste deel leeggehaald (wat al niet was weggehaald door koperdieven). Nog slechts enkele her en der achtergelaten machines. Het administratieve gebouw echter, dat ook een niet onaanzienlijk deel van de site inneemt, is om duimen en vingers af te likken! Heerlijke decay in de inderhaast achtergelaten kantoren en archieven. Stof, schimmel, afbladderende verf,… Een uitgebreide site, dus ook een uitgebreide reeks foto’s. Enjoy!

 

 

The Mothership

Dit staaltje moderne architectuur spreekt erg tot de verbeelding… De uit staal, glas, wit beton en Belgische blauwe hardsteen opgetrokken overkapping is 160 meter lang en 35 meter hoog en heeft een hoog ruimteschip-gehalte. De ontwerper ervan is een architect die wereldwijd al meerdere spraakmakende spoorwegstations op zijn palmares schreef. Omdat we het zowel het effect van het daglicht als dat van de avondverlichting wouden zien en omdat we liefst zo veel mogelijk de architectuur en zo weinig mogelijk mensen in beeld wilden brengen, bezochten we dit station op een zondag in de late namiddag…

 

 

Remise Monceau

Remise Monceau maakt deel uit van een goederenstation langs een spoorlijn die een Waalse industriestad bedient. Het is een van de zes grote rangeerstations in België en heeft meer dan dertig verdeelsporen. Deze loods, in de noordwestelijke hoek van het terrein, was oorspronkelijk een werkplaats voor rijtuigen en locomotieven. Verschillende locomotieven van de reeksen 51, 62 en 73 stonden lange tijd weg te roesten binnen en buiten deze vervallen hangars, maar werden enkel jaren geleden weggehaald. De lege loods raakt inmiddels steeds meer in verval en blijft daardoor een mooie plek om in rond te dwalen…

 

 

Spoorwegkathedraal

De Antwerpenaren noemen hun hoofdstation, Antwerpen-Centraal, liefhebbend de ‘Spoorwegkathedraal’. Van zodra je binnenstapt in de imposante lokettenzaal met het 75 meter hoge koepelgewelf, begrijp je meteen waarom deze naam zo toepasselijk is.

Het stationsgebouw werd opgetrokken tussen 1899 en 1905. Antwerpen-Centraal was oorspronkelijk en tot 2007 een ‘kopstation’. Het was m.a.w. een station waar de treinen binnenreden, maar moesten omkeren om terug te kunnen vertrekken. Tussen 1998 en 2007 werd het station door middel van ondertunneling omgevormd tot een doorvoerstation.

Het stationsgebouw is opgetrokken in eclectische stijl door Louis Delacenserie, de befaamde Belgische architect, die zich voor dit ontwerp liet inspireren door een stationsgebouw in Zwitserland en het Pantheon in Rome. Aansluitend aan het ontvangstgebouw liggen de bovengrondse perrons met tien kopsporen, overkapt door een 43 meter hoge stalen constructie naar een ontwerp van ingenieur Clément Van Bogaert. Het bouwen van de overkapping alleen al nam 4 jaar in beslag! Het station werd op 11 augustus 1905 geopend.

De spoorwegkathedraal viel meermaals in de prijzen en behoort tot de wereldtop. In 2010 werd hij verkozen tot het mooiste station van Europa en in 2014 werd hij door de Brits-Amerikaanse nieuwssite Mashable zelfs tot mooiste treinstation ter wereld uitgeroepen.

Het station behoort tot de vijf drukste stations in België. Om een en ander op een rustig moment vast te leggen op de gevoelige plaat werd aan de Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen toestemming gevraagd om buiten de openingsuren te fotograferen.

Ga zeker ook eens kijken naar de wonderlijk mysterieuze reeks die collega-fotograaf Paul hierover maakte op zijn website Straatfoto.eu

 

 

Orient Express

Het eerste-klasse-rijtuig en het restaurant-rijtuig bevinden zich inmiddels in gevorderde staat van ontbinding. De wagons staan dan ook al jaar en dag weg te roesten onder de blote hemel. Over de geschiedenis van deze treinstellen valt niets te achterhalen. Gezien men deze locatie bedacht met de naam “Orient Express”, dacht ik dat het misschien toepasselijk zou zijn om deze reeks als een volledige zwart-witreeks te bewerken. Achteraf gezien vond ik de kleurenbewerking dan toch ook wel weer mooi… Uiteindelijk viel de keuze op de kleurenfoto’s voor de website en de zwart-witbewerking voor mijn Tumblr-account. Die reeks kan je bekijken door HIER te klikken.

 

 

Scroll Up