hotel

Domain M

Domain M werd ooit uitgebaat als bed & breakfast en kon gehuurd worden voor feestjes en recepties. Het gebouw leent er zich uitstekend voor. Mooie rustige ligging en een ruime eigen parking die via het achterliggende straatje bereikbaar is. Enkele jaren geleden werden de activiteiten stopgezet om het gebouw een grondige renovatiebeurt te geven. Waar het misliep is niet geheel duidelijk. Financiële problemen misschien? De renovatiewerken werden alleszins stopgezet en het gebouw bleef er verlaten bij liggen. Het duurde dan ook niet al te lang voor met camera’s bewapende nieuwsgierigen het pand aan een onderzoek kwamen onderwerpen. Kort geleden leek het alsof de renovatiewerken terug op gang zouden getrokken worden, maar even later verscheen het goed op een website voor immobiliën, waar het te koop aangeboden werd. Toen ik er ongeveer twee maanden voor dit bezoek langs kwam, was er alleszins activiteit en brandde er licht. Toen ik er vandaag opnieuw langs kwam, was daar geen teken meer van te bespeuren… Het gebouw werd wel volledig leeggehaald. Een opdoffer voor de “urbexers” die graag meubelen rond sjouwen voor “unieke shots”. Ik vond het leeg alleszins ook nog mooi. Het geeft de gelegenheid om meer te focussen op de details en het verval…

 

 

Keeping up Appearances

Informatie over dit kasteeltje is schaars. Het neoclassicistisch hoofdgebouw met Italiaanse invloeden dateert van de tweede helft van de 19de eeuw en zou naar verluidt tijdens de Eerste Wereldoorlog dienst gedaan hebben als Hauptkommandantur. In recentere tijden werd het hoofdgebouw uitgebreid met een aanbouw, wellicht naar aanleiding van de intentie om het kasteel om te bouwen tot hotel en restaurant. Het hotel met restaurant genoot lange tijd naam en faam, maar ontsnapte uiteindelijk niet aan de crisis en moest in 2009 de boeken neerleggen. Twee jaar later werd de zaak heropend in een nieuw jasje, met een nieuw concept: de hotelkamers maakten plaats van conferentie- en vergaderruimten en de keuken werd voorzien van chefs met ronkende namen. In 2014 liep het echter opnieuw mis en sloot de sterrenzaak opnieuw en definitief de deuren…

 

 

Grand Hotel Regnier

Het Grand Hotel Regnier maakt deel uit van een cluster hotels en restaurants langs de Maas. De eerste toeristische activiteit in de omgeving gaat terug tot een herberg van veerman Ferdinand Martinot in 1876. Dit hotel, dat oorspronkelijk Grand Hotel de Waulsort heette, werd in 1904 gebouwd, maar werd in 1914 overgenomen door de familie Regnier, waarna het als Grand Hotel Regnier bekend raakte. Door de goede treinverbinding en de ligging in de ongerepte natuur langs de betoverende Maas worden veel toeristen naar de regio gelokt en ontstonden er tal van kleine horecabedrijfjes. In 1934 telde men nog elf hotels, tien cafés, twaalf winkels en twaalf ambachtsbedrijven. Het Grand Hotel Regnier zou het eerste hotel in Europa zijn dat de luxe van een eigen ondergrondse parking bood. Vanwege veroudering van de gebouwen en verschuivingen in de toeristische sector verloor het hotel zijn vroegere aantrekkingskracht, tot het door de crisis eind jaren 1980 en begin jaren 1990 niet langer het hoofd boven water kon houden en noodgedwongen de deuren sloot.

 

 

Chateau Ambiance

Chateau Ambiance, bijna 50 jaar geleden opgericht,  was ooit een klassezaak, waar ronkende namen als Charles Aznavour en prins Albert van België tot het cliënteel mochten gerekend worden.  In 2008 namen de oprichters van de zaak afscheid van wat inmiddels hun levenswerk was geworden. Na decennia hun ziel in de zaak te hebben gestoken, werd ze overgelaten aan een Franse overnemer en zijn echtgenote. Het duurde echter niet lang voor het bergafwaarts ging met Chateau Ambiance. De oprichters, die nog steeds naast Chateau Ambiance wonen, konden niet anders dan met lede ogen toezien hoe hun levenswerk naar de verdoemenis werd geholpen door de malafide overnemers. In 2011 ging de zaak over kop en vertrokken de overnemers met de noorderzon, een schuldenberg van 3,5 miljoen euro achter zich latend. Ze werden veroordeeld voor frauduleus faillissement. De inboedel van Chateau Ambiance werd openbaar verkocht om een deel van de schuldenput te dempen, maar een nieuwe overnemer werd nooit gevonden. Vandaag is de toestand van het gebouw zo lamentabel dat slopen de enige uitweg is. Eerstdaags zal wat nog overblijft van Chateau Ambiance dan ook met de grond gelijk gemaakt worden om plaats te ruimen voor een nieuwe residentiële verkaveling.

 

 

Hotel au Paradis

Dit hotel met restaurant werd opgericht in 1979 en bouwde voor zichzelf al vrij snel een sterke reputatie op, die in 1993 resulteerde in een ster in de Michelingids en behield die ster ook tot in 2012. In 2011 liet de oprichter van de inmiddels vermaarde horecazaak zijn sterrenkeuken over aan zijn schoonzoon, die eveneens chef-kok is. Zijn dochter naam de zaalbediening voor haar rekening. In 2013 werd de sterrenzaak plots en schijnbaar zonder enige aanleiding gesloten, waardoor al snel de geruchtenmolen op gang kwam. De zaak zou failliet zijn en de oprichter zou zelfmoord gepleegd hebben… Even plots als Hotel au Paradis werd gesloten, verscheen de oprichter terug op het toneel. Zijn schoonzoon en dochter bleken te zijn vertrokken naar Frankrijk, waar de schoonzoon een aanbieding had aangenomen om te gaan werken in een driesterrenrestaurant en hij had even tijd nodig om dit te verwerken en om de menukaart te herschrijven. Niet veel later liep het echter helemaal mis en bleek Hotel au Paradis gebukt te gaan onder een zware schuldenlast. Een herstellingsplan kon geen soelaas meer bieden en in 2013 werd Hotel au Paradis failliet verklaard. De inboedel werd openbaar verkocht, maar voor de terreinen en gebouwen werd geen koper gevonden. Sindsdien gaat het goed zienderogen achteruit. Inbraken, diefstallen en vandalisme hebben de voormalige sterrenzaak herleid tot een ruïne.

 

 

Scroll Up