Residentieel

Tabula Rasa

Hoewel nu vrijwel leeg, ademt deze statige villa in een grote bosrijke omgeving nog steeds de geschiedenis en de rijkdom van de adellijke familie, die het huis bijna een eeuw geleden liet bouwen. De villa dateert van 1928 en is gebouwd in cottage-stijl. Ze maakt nog steeds deel uit van een groter domein, dat ook een kasteel en een boerderij bevat. Het huis werd oorspronkelijk gebouwd als een “villa met lusthof” door de zoon en erfgenaam van de eigenaar van het kasteel. Hoewel het al vele jaren niet meer bewoond wordt, verkeert de prachtige villa nog in opmerkelijk goede staat. Een paar jaar geleden was het de setting voor een Belgische televisieproductie genaamd ‘Tabula Rasa’. Vandaar de ‘urbex’ naam van de plaats.

 

Chateau Pentagon

Op de mooie vleugelpiano na, was dit prachtige chateau zo goed als volledig leeg. Hier en daar nog mooie details, zoals de badkamer en de trappen. Het gebouw heeft duidelijk een opfrisbeurt nodig, maar van ernstig verval is er duidelijk (nog) geen sprake. Het kasteeltje kreeg de naam Chateau Pentagon omwille van de bijzondere plattegrond van het gebouw. Over de geschiedenis ervan heb ik jammer genoeg niets kunnen terugvinden…

 

 

Manoir Saint-George

Bij een korte stop, tussen twee locaties in, aan een supermarkt in een klein, slaperig Frans stadje werd onze aandacht plots getrokken door een met onkruid overwoekerd domein met in het midden ervan een vervallen landhuis. Even een blokje om gewandeld en we vonden al snel een opening in de omheining. De manoir bleek zo goed als leeg te zijn, maar had wel een bijzonder mooi natuurlijk verval en quasi geen vandalisme. En dat geheel overgoten met een stralend Frans zomerzonnetje. Precies zoals we dat graag zien! Over de geschiedenis van dit verlaten landhuis heb ik tot nu toe niets kunnen achterhalen…

 

 

Green World

Deze grote boerderij is een van de bouwwerken in een park rond een kasteel, en omvat onder meer het huis van de conciërge. Het bevindt zich in het kasteeldomein, ten noordoosten van het kasteel. De boerderij bestaat uit verankerde bakstenen gebouwen onder zadeldaken (decoratieve rode en zwarte Vlaamse tegels), opgesteld rondom een ​​binnenplaats. De boerderij dateert grotendeels van het vierde kwart van de 19e eeuw. De zuidvleugel wordt gevormd door een prachtige serre en volière, nu overwoekerd door onkruid, wat aanleiding gaf tot het pseudoniem ‘Green World’. De kapel die werd toegevoegd aan de noordvleugel is veel recenter.

De laatste foto is een binnenaanzicht van de afzonderlijke kapel in het bos ten zuiden van de boerderij. Dit was oorspronkelijk de ijskelder. Het gebouwtje dateert eveneens van het vierde kwart van de 19e eeuw en werd begin jaren negentig opgericht als boskapel. Het achthoekige paviljoen van baksteen en knoestig hout staat op een sokkel van lokale ijzerzandsteen. Het bepleisterde interieur bevat gerecycleerde neogotische hoogreliëfs van een West-Vlaamse abdij. De glas-in-loodramen werden gerecupereerd uit een niet-gespecificeerde afgebroken Waalse kerk.

 

 

Domain M

Domain M werd ooit uitgebaat als bed & breakfast en kon gehuurd worden voor feestjes en recepties. Het gebouw leent er zich uitstekend voor. Mooie rustige ligging en een ruime eigen parking die via het achterliggende straatje bereikbaar is. Enkele jaren geleden werden de activiteiten stopgezet om het gebouw een grondige renovatiebeurt te geven. Waar het misliep is niet geheel duidelijk. Financiële problemen misschien? De renovatiewerken werden alleszins stopgezet en het gebouw bleef er verlaten bij liggen. Het duurde dan ook niet al te lang voor met camera’s bewapende nieuwsgierigen het pand aan een onderzoek kwamen onderwerpen. Kort geleden leek het alsof de renovatiewerken terug op gang zouden getrokken worden, maar even later verscheen het goed op een website voor immobiliën, waar het te koop aangeboden werd. Toen ik er ongeveer twee maanden voor dit bezoek langs kwam, was er alleszins activiteit en brandde er licht. Toen ik er vandaag opnieuw langs kwam, was daar geen teken meer van te bespeuren… Het gebouw werd wel volledig leeggehaald. Een opdoffer voor de “urbexers” die graag meubelen rond sjouwen voor “unieke shots”. Ik vond het leeg alleszins ook nog mooi. Het geeft de gelegenheid om meer te focussen op de details en het verval…

 

 

Return of the King

Dit kasteel van de tweede helft van de 18de eeuw, behoorde oorspronkelijk toe aan een adellijke familie. Later werd het verkocht aan een rijke zakenman. Begin jaren 1990 brak er brand uit en werd het kasteel herleid tot het karkas dat vandaag overblijft. Maar wàt een karkas! Ondertussen werd het al voor een groot stuk terug ingenomen door de natuur. Enkele mooie trappen en haarden herinneren nog aan de grandeur die het kasteel ooit moet gekend hebben…

 

 

Bank Job

Volgens de catalogus van het bouwkundig erfgoed werd dit herenhuis gebouwd in de jaren 1780. In de loop van de 19de eeuw werd het grondig verbouwd en kreeg het een extra verdieping. Zoals vele panden in deze buurt, werd ook dit pand op een gegeven ogenblik betrokken door een financiële instelling, afgaande op de nog aanwezige kluizenzaal in de kelder. De renovatie van het gebouw, die het zal omvormen tot luxueuze appartementen, werd al jaren geleden aangekondigd, maar raakt om een of andere reden niet echt op dreef. Er zijn duidelijke tekenen dat er een aanvang werd genomen met de renovatie, zoals de met beschermende platen ingepakte trap. Sommige ruimten zijn nog onaangeroerd. Leeg maar met mooie tekenen van verval. De kluizenzaal vormt een extra uitdaging. Ik beschikte tijdens mijn bezoek jammer genoeg niet over de juiste extra verlichting om de pikdonkere zaal behoorlijk in beeld te brengen. Een revisit dringt zich dus op…

 

 

Chateau Cinderella

Ik ben er (nog) niet in geslaagd de geschiedenis van dit charmante kasteel te achterhalen, buiten het feit dat de recentste activiteit die er plaatsvond de uitbating van een restaurant met enige standing was. Het restaurant ging al vele jaren geleden op de fles en het mooie kasteel staat sindsdien te verkommeren. Niet dat er geen interesse is, maar potentiële investeerders botsen telkens weer op een solide muur van reglementitis inzake stedenbouw en ruimtelijke ordening…

 

 

Chateau Jumanji

Volgens oude archiefstukken werd het domein waarop het huidige Chateau Jumanji zich bevindt in 1575 verkocht uit de eigendommen van een nabijgelegen begijnhof aan een adellijke dame. Begin jaren 1880 werd het oude kasteel gesloopt en werd met de stenen van de afbraak het huidige landhuis gebouwd. Het werd een sober, gepleisterd en geschilderd landhuis in neoclassicistische stijl op vierkante plattegrond op een plint van gerecupereerde natuursteen. Omstreeks 1910 werd aan de oostelijke gevel een merkwaardige wintertuin opgetrokken uit baksteen maar volledig bekleed met een grijze cementering en gedecoreerd met imitatieboomstammen en rotswerk. Aan de voorzijde, trap tussen de kunstrotsblokken leidend naar het terras met leuningen in imitatietakken. Klimplanten geven het geheel een zeer natuurgetrouwe indruk. De wintertuin werd gebouwd door een firma die zich specialiseerde in kunstmatige rotsen, grotten en aquariums. Het uiterst merkwaardig interieur werd volledig uitgewerkt als kunstmatige grot met kenmerkende stalactieten en stalagmieten, holen waarin planten groeien, sokkels met beelden, ingewerkte spiegels die de ruimtewerking nog moeten vergroten.  Omstreeks 1950 werd de bepleistering van het hoofdgebouw weggehaald, waardoor het kasteeltje zijn huidig uitzicht kreeg. Het goed werd in 2002 beschermd als monument.

 

 

Chateau Hildinc

Deze kasteelruïne is – volgens geschiedkundige bronnen – samen met het Antwerpse Steen een van de oudste gebouwen in de provincie Antwerpen. De geschiedenis ervan gaat terug tot de verre middeleeuwen. In de twaalfde eeuw was het domein eigendom van gebroeders H., de toenmalige heren van de regio. Van halverwege de 14de eeuw tot de Franse Revolutie werd het domein eigendom van een abdij, die het kasteel uitbouwde tot een prachtig domein. Het werd in die tijd gebruikt als residentie van de rentmeester van de abdijgoederen en de abten en hun gevolg wanneer ze op reis gingen. Vanaf het einde van de 16de eeuw werd het kasteel ook in gebruik genomen als pastorie. Na de Franse Revolutie werd het kasteel in beslag genomen en verkocht aan een particulier, die het een groot deel van het kasteel liet slopen. Eind 19de eeuw werd het goed opnieuw verkocht aan een plaatselijke industrieel, die het kasteel de naam gaf die het tot op vandaag nog steeds draagt. Na het faillissement van zijn bedrijf, werd het kasteel aangekocht door de gemeente en werd het park opengesteld voor het publiek.

 

 

Chateau Hohner

De oorspronkelijke eigenaar van Chateau Hohner, een Brusselse ingenieur, was een man met een plan. Hij kocht het 45ha grote braakliggende terrein van de gemeente en had de ambitie om de tot dan toe dorre heidegronden vruchtbaar te maken. Midden in het gigantische terrein bouwde hij tussen 1882 en 1886 het kasteel in eclectische stijl. In de koopovereenkomst met de gemeente werd voorzien dat bij niet slagen van het opzet, het domein grotendeels gereserveerd zou blijven als bouwgrond. Dat bleek al snel een verstandige zet te zijn. Omstreeks de eeuwwisseling werd het kasteel verkocht aan een ondernemer die er vervolgens een stoommelkerij en stoommolen inrichtte. Na de stopzetting van die bedrijvigheid omstreeks 1960 werd het goed verkocht en werd het volledig verkaveld. Het merkwaardige kasteel, bestaande uit een hoge dominante constructie aan wat oorspronkelijk de voorzijde was en een lager aangebouwde lange vleugel werd vervolgens opgedeeld in twee delen. Het hoofdgebouw werd bewoond door de familie zelf, terwijl de lagere aanbouw opgevat werd als conciërgewoning. Over de laatste bewoner valt weinig informatie terug te vinden. Het lijkt aannemelijk dat het om een garagist gaat, afgaande op de vele autowrakken- en onderdelen die over het hele domein en kasteel verspreid terug te vinden zijn…

 

 

Chateau de Brumagne

Dit kasteel werd gebouwd in de helft van de 18de eeuw in classicistische stijl. Deze stijl wordt onder meer gekenmerkt door een eerdere sobere uitstraling aan de buitenzijde, die gecompenseerd wordt door de geraffineerde afwerking aan de binnenzijde. Een verwoestende brand in 2001 vernielde veel van deze afwerking. De eiken lambrisering in verschillende kamers werd volledig door het vuur verteerd en de muurschilderingen van Piat Sauvage werden weggespoeld door het bluswater. Het prachtige, gedetailleerde stucwerk van de befaamde gebroeders Moretti, dat in 1760 werd aangebracht is op vele plaatsen nog zichtbaar onder de sporen van de brand. Het kasteel, dat eigendom was van een aantal ronkende namen uit de Belgische politieke geschiedenis, was een geliefkoosde verblijfplaats voor Koning Albert I en zijn echtgenote Koningin Elisabeth. Tussen de twee wereldoorlogen in verbleven ze meermaals in het kasteel. De koning, die een gepassioneerd bergbeklimmer was, verongelukte trouwens in 1934 niet ver van dit kasteel vandaan.

 

 

Chateau VP

Wanneer de eerste burcht op deze plaats gebouwd werd valt niet meer te achterhalen. De eerste verwijzingen ernaar gaan alleszins terug tot 1139. De burcht maakte in de loop van zijn vroege geschiedenis meermaals het voorwerp uit van politieke conflicten. Tijdens een van deze conflicten werd het gebouw in 1452 volledig verwoest. Het goed kende door vererving verschillende opeenvolgende eigenaars, maar het zou ruim 100 jaar duren vooraleer het kasteel terug werd opgebouwd, toen de heerlijkheid in handen kwam van de familie de Mastaing in 1563. Tegen het einde van de 16de eeuw werd het kasteel verkocht aan de familie de Preudhomme uit Rijsel, die meerdere verbouwingen liet uitvoeren aan het kasteel en die ook het park rond het kasteel liet aanleggen. De laatste grondige verbouwing vond plaats in 1872-1875, nadat het goed werd aangekocht door baron Victor Pycke de Peteghem. De derde bouwlaag werd geïntegreerd in een hoger dak, het interieur en de tuin werden grondig aangepakt. Er zijn nog nauwelijks elementen aanwezig die dateren van voor 1872. De kasteeltuin werd opnieuw grondig aangepakt. De grootste nieuwigheid in de tuin is de bouw van een grote hondenkennel in 1881. De nieuwe eigenaren waren immers zeer gedreven jagers. Het hondenhok werd verwarmd door een bakoven, die zich aan de andere kant van de grote, ronde hondenkennel bevond. De laatste afstammeling, barones en burgemeester Ines Pycke de Peteghem schonk in 1951 het volledige domein aan het Nationaal Werk der Katholieke Schoolkolonies. Deze organisatie organiseerde er onder meer vakantieverblijven. Het kasteel van Poeke werd op 13 oktober 1943 als monument beschermd, terwijl het domein sedert 1 maart 1978 als landschap is beschermd.

 

 

Chateau Rochendaal

Het neoclassicitische kasteel Rochendaal werd gebouwd in 1881 in opdracht van de toenmalige burgemeester van een nabijgelegen stadje. Het wit bepleisterde bakstenen gebouw heeft drie bouwlagen en een torentje van vier bouwlagen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel met het omliggende domein bezet door het Duitse leger om het Fliegerdorf van de Nachtjagd (de nachtpiloten van de Luftwaffe) op te richten. Na de bevrijding behield het domein zijn militaire bestemming en vond het Amerikaanse leger er een luxueus onderkomen. Later werd het een opleidingsinstituut van de Belgische Luchtmacht, dat in 1996 gesloten werd. Het domein bleef echter militair domein, waar militaire oefeningen met hondenpatrouilles werden en worden gehouden. Een gedeelte van het domein werd en wordt tevens gebruikt als opvangcentrum voor asielzoekers. In 2012 werd bekendgemaakt dat het 16 ha grote domein militair domein zou omgevormd worden tot een woonproject met 300 woningen. Het kasteel zelf zou worden gerestaureerd. Op 13 september 2017 brak er echter opnieuw brand uit en werd het kasteel volledig vernield.

 

 

Chateau des Muscles

De geschiedenis van dit grotendeels in neo-traditionele stijl opgetrokken kasteel gaat terug tot de 13de eeuw. Het domein, dat voornamelijk als buitenverblijf gebruikt werd, was achtereenvolgens eigendom van verschillende adellijke families, waaronder de familie de Ligne, die er tot laat in de 15de eeuw eigenaar van was. Halverwege de 19de eeuw kocht de religieuze orde der Bernardines het kasteel en vormde het om tot een klooster en pensionaat door er vleugels aan te laten bouwen die dienst moesten doen als klaslokalen en kloostervertrekken. De zusters zijn ook verantwoordelijk voor de aanbouw van de imposante neogotische kapel, die opgericht werd in 1901-1902. Na het vertrek van de kloosterzusters werd he complex in de jaren 1960 verkocht aan een commercieel bedrijf, dat er tot vandaag nog steeds eigenaar van is… Door de talrijke aanbouwen in de loop der tijd is het geheel uitgegroeid tot een gigantisch complex, dat vreemd genoeg – buiten enkele fraaie ruimten, zoals de gekende balzaal met kroonluchter – niet echt veel te bieden had.

 

 

Chateau Urbanus

De vroegste vermelding van dit kasteeldomein dateert van halverwege de 16de eeuw, maar van dit oorspronkelijke kasteel en bijhorende kapel zijn geen resten bewaard gebleven. Het huidige kasteel met bijhorend domein zijn voor het eerst te zien op een plan uit het midden van de 18de eeuw. Vanaf het midden van de 18e eeuw kwam het landgoed in handen van een adellijke familie van baronnen, die als bouwheer van het huidige kasteel gezien wordt. Een andere familie van baronnen werd via huwelijk eigenaar van het domein en bleef het bewonen tot vlak na de eerste wereldoorlog. Na de WOI kocht een rijke landbouwer het kasteel met bijhorend domein op en verhuurde het als pachthof. Tijdens de Tweede Wereldoorlog deed het gebouw even dienst als tijdelijke verblijfplaats voor soldaten. Een aantal jaren na de oorlog kreeg het goed zijn huidige bestemming van recreatiedomein. Vandaag is het domein nog steeds eigendom van een telg van de landbouwersfamilie. Het kasteel zelf heeft een andere eigenaar en staat al enkele jaren leeg. Een aanzet om het kasteel te renoveren blijkt uit de inhoud van het gebouw. De nieuwe ramen liggen in het gebouw te wachten om geplaatst te worden, maar verzamelden ondertussen zelf ook a een flinke laag stof. Wellicht werden de renovatiewerken stilgelegd vanwege financiële problemen… Buiten de traphal en de spectaculaire zeshoekige inkomtoren met trompe-l’oeil muurschilderingen met zuilenrijen, viel er relatief weinig te fotograferen.

 

 

Chateau Arcade

Het centrale en oudste gedeelte van Chateau Arcade werd gebouwd tussen 1820 en 1825 door een edelman die zijn hele volwassen leven op hoog niveau politiek actief was. In 1815 huwde hij een dochter van de familie die het landgoed, waarin het kasteel zich situeert, bezat. Het landgoed was al sinds 1440 in handen van de heer van de voormalige heerlijkheid, maar van de vroegere pracht en praal bleef niets meer over dan een motte met een woning en een schuur. Het oorspronkelijke kasteel met 5 traveeën en een middenrisaliet werd opgetrokken in neoclassicistische stijl. Binnenin vindt men nog mooie schouwen en mooi stukwerk aan de zolderingen. In 1850 werd wat nog overbleef van de hoeve afgebroken en werden de twee zijvleugels aangebouwd aan het centrale gedeelte. De zijvleugels in hoefijzervorm eindigen telkens op een vierkantig paviljoen.

Achter het kasteel ligt een Engelse tuin met twee vijvers. Langs de rand van het park staat ook nog een ijskelder met koepelgewelf, de vroegere “koelkast” van het kasteel, waarin momenteel een vleermuizenkolonie huist. Sinds 1965 tot voor kort deed het kasteel dienst als rust- en verzorgingstehuis.

 

ChateauArcade01-B

 

ChateauArcade02-B

 

ChateauArcade03-B

 

ChateauArcade04-B

 

ChateauArcade05-B

 

ChateauArcade06-B

 

ChateauArcade07-B

 

ChateauArcade08-B

 

ChateauArcade09-B

 

ChateauArcade10-B

 

ChateauArcade11-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Chateau des Plantes

Over de vroege geschiedenis van deze villa valt weinig te achterhalen. Typische villa in art deco stijl in de chiquere buitenwijk van een grote stad. Maar wat er zich achter de gordijnen van deze villa afspeelde is heel wat minder typisch. Het pand kwam in het nieuws toen er brand uitbrak op de zolder. Op zich niet zo merkwaardig, ware het niet dat de brand ontstond in de clandestiene wietplantage op de zolder. Net meteen wat je verwacht in de chique buitenwijk… De brand en de bluswerken veroorzaakten aanzienlijke schade aan het gebouw, maar toch bleven vele details mooi bewaard…

 

ChateauDesPlantes01-B

 

ChateauDesPlantes02-B

 

ChateauDesPlantes03-B

 

ChateauDesPlantes04-B

 

ChateauDesPlantes05-B

 

ChateauDesPlantes06-B

 

ChateauDesPlantes07-B

 

ChateauDesPlantes08-B

 

ChateauDesPlantes09-B

 

ChateauDesPlantes10-B

 

ChateauDesPlantes11-B

 

ChateauDesPlantes12-B

 

ChateauDesPlantes13-B

 

ChateauDesPlantes14-B

 

ChateauDesPlantes15-B

 

ChateauDesPlantes16-B

 

ChateauDesPlantes17-B

 

ChateauDesPlantes18-B

 

ChateauDesPlantes19-B

 

ChateauDesPlantes20-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Boucherie

Dit kleine, plaatselijke slagerswinkeltje is wellicht – zoals zovele anderen – slachtoffer geworden van de grote spelers in de distributieketen, die met hun grootwarenhuizen en competitieve prijzen de klanten weglokten van de kleinhandelaars. Dat die lagere prijs in vele gevallen onlosmakelijk verbonden is aan een lagere kwaliteit, is bij velen nog steeds niet doorgedrongen. Dit slagerijtje, dat zo weggeplukt lijkt uit de seventies, weerspiegelt nog al de charme van weleer.

 

Boucherie01-B
 

Boucherie02-B

 

Boucherie03-B

 

Boucherie04-B

 

Boucherie05-B

 

Boucherie06-B

 

Boucherie07-B

 

Boucherie08-B

 

Boucherie09-B

 

Boucherie10-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Villa Klodderkes

Dit gebouw was oorspronkelijk eigendom van een nabijgelegen textielbedrijf. Het werd gebruikt als administratieve zetel van het bedrijf. De naam “Villa Klodderkes” is een beetje een misleidende naam. In de eerste plaats omdat het niet om een villa gaat, maar om een herenhuis. “Klodderkes” zou dan weer afgeleid zijn van het “klodden”, een term uit de vlasroterij, waarbij het klodden een stap was in het proces om de vlasvezels af te scheiden van de grondstof. Later zou het gebouw nog een tijd lang dienst doen als dokterspraktijk en –woning. De laatste functie ervan, samen met het aanpalende gebouw, was die van politiekantoor. Het onthaal en de cellen van het politiekantoor zijn nog steeds aanwezig. Sinds het gebouw in onbruik raakte, was het verschillende keren de set voor films en televisieseries. Het herenhuis is vooral gekend omwille van de majestueuze inkomhal met marmeren trappen en de glas-in-lood-ramen. Het gebouw is nog steeds eigendom van het gemeentebestuur, maar zal eerstdaags te koop aangeboden worden op de private markt. De kans is reëel dat het in dat geval gesloopt wordt om plaats te ruimen voor appartementen.

 

VillaKlodderkes05-B
 
VillaKlodderkes25-B
 

VillaKlodderkes20-B

 

VillaKlodderkes15-B

 

VillaKlodderkes10-B

 
 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

 

Villa Heil

Over de geschiedenis van deze villa valt er jammer genoeg weinig of niets te achterhalen. Het is een typische herenvilla uit de jaren 1950, die ooit de familiezetel en maatschappelijke zetel was van een gegoede notaris. De volledig verloederde villa herbergde tot op het laatste moment nog tal van persoonlijke spullen van het gezin en in de kelders was zelfs nog een groot deel van het archief van de notaris te vinden, zij het dan compleet doordrongen van vocht en schimmel. De villa is echter vooral bekend omwille van de traphal met de schitterende glas-in-lood partij. In april 2017 werd het gebouw gesloopt omdat het plaats moest maken voor een supermarkt…

 

VillaHeil01-B

 

VillaHeil02-B

 

VillaHeil03-B

 

VillaHeil04-B

 

VillaHeil05-B

 

VillaHeil06-B

 

VillaHeil07-B

 

VillaHeil08-B

 

VillaHeil09-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Château Alcohol

Dit ‘château’ is niet echt een kasteel, maar eerder een kasteelachtig herenhuis. De oorsprong van het huis is niet bekend. Er wordt voor het eerst melding gedaan van het bestaan ervan in 1310. Het huis werd in de jaren 1660 in paviljoenstijl herbouwd uit een voormalige kasteelboerderij. Het complex bestaat uit een herenhuis met schuren en opslagruimtes, en een noordwestelijk gelegen voorburcht. De westelijk georiënteerde gevel wordt gekenmerkt door twee hoekrisalieten, afgedekt met schilddaken, die aan het begin van de 20ste eeuw, na een brand werden aangebracht. Op het domein bevinden zich verder ook een viervleugelige voorburcht met schuren en opslagruimtes uit de 18de  en 19de eeuw; een watermolen, die reeds in 1370 vermeld werd; een van de weinige overgebleven vroeg-19de-eeuwse duiventorens. In het noordelijke gedeelte van het park bevindt zich een grafkelder als onderdeel van een privékerkhof van de adellijke familie die vanaf de 19de eeuw het goed in bezit had. De laatste afstammelinge van deze familie bewoonde het herenhuis tot aan haar overlijden in 2007. Sindsdien staat het gebouw leeg. Zo goed als al het meubilair werd uit het huis verwijderd. Enkel de inpandige kapel, die in 1666 werd ingericht en ingewijd door de bisschop van een nabijgelegen bisdom, is intact gebleven.

 

ChâteauAlcohol01-B

 

ChâteauAlcohol02-B

 

ChâteauAlcohol03-B

 

ChâteauAlcohol04-B

 

ChâteauAlcohol05-B

 

ChâteauAlcohol06-B

 

ChâteauAlcohol07-B

 

ChâteauAlcohol08-B

 

ChâteauAlcohol101-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Chateau Nottebohm

Het kasteel, gebouwd als buitenverblijf voor het gezin Nottebohm, werd tot 1943 regelmatig gebruikt. De familie Nottebohm was een vooraanstaande familie, gekend omwille van talrijke initiatieven in de zorgverlening. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel door het Duitse leger in gebruik genomen. Na de oorlog kwam de familie er slechts sporadisch op vakantie. In de jaren 1950 werd het kasteel verhuurd als hotel en restaurant. Nadien stond het voornamelijk leeg. In de jaren 1980 werd het te koop gesteld, zonder resultaat. Jarenlange leegstand zorgde voor een verwaarloosde toestand van het exterieur en een grotendeels verdwenen interieur.

Het kasteeldomein Nottebohm bestaat uit een domein van meer dan 58 ha groot. Het centraal gelegen kasteel, een typisch voorbeeld van een begin-20ste-eeuws buitenhuis in de bosrijke gebieden rondom de stad, werd gebouwd in 1908 door Ferdinand Otto Nottebohm. Er werd voor een pittoreske, eclectische bouwstijl gekozen, met elementen uit de neo-Vlaamse renaissance, de traditionele bak- en zandsteenstijl en de cottagestijl. Architect Ernest Pelgrims tekende de plannen. De vier gevels zijn afwisselend en grillig vormgegeven. Het interieur van de woning is sterk verwaarloosd en bijna volledig vernield.

 

ChateauNottebohm01-B

 

ChateauNottebohm02-B

 

ChateauNottebohm03-B

 

ChateauNottebohm04-B

 

ChateauNottebohm05-B

 

ChateauNottebohm06-B

 

ChateauNottebohm07-B

 

ChateauNottebohm08-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Villa Steen

De prachtige modernistische Villa Steen, die in de buurt ook bekend staat als de ‘gele villa’ werd in 1940 gebouwd werd door een familie van steenhouwers. De steenkapperij werd uitgebaat in het huis naast Villa Steen en op de achterliggende gronden. Villa Steen lijkt wel een visitekaartje voor de steenkapperij. Van zodra je een voet binnenzet in de inkomhal, wordt je overweldigd door de onmiskenbare aanwezigheid van marmer. Marmeren vloeren, lambrisering en trappen. De luxe wordt extra benadrukt door de alom tegenwoordige glas-in-lood ramen. Eind mei 2016 werd het goed, bestaande uit de twee woningen en de achterliggende gronden, openbaar verkocht. Onder liefhebbers bestaat de vrees dat de villa zal gesloopt worden om plaats te ruimen voor een nieuwbouwproject…

 

VillaSteen01-B

 

VillaSteen02-B

 

VillaSteen03-B

 

VillaSteen04-B

 

VillaSteen05-B

 

VillaSteen06-B

 

VillaSteen07-B

 

VillaSteen08-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Château Miranda

De bouw van dit neogotische kasteel – één van de zeldzame exemplaren in België – begon in 1866 en werd pas in 1907 volledig voltooid. Het werd ontworpen door de Engelse architect Edward Milner, die stierf voor de voltooiing van het gebouw. Het kasteel heeft verschillende functies gehad en staat ook wel bekend als Home de Noisy. Dat laatste was de naam toen het als weeshuis diende.

Het kasteel heeft een karakteristieke, 56 meter hoge centrale klokkentoren, omringd door vele andere torentjes. Rechts van het kasteel bevinden zich de voormalige paardenstallen.

Het gebouw, dat lang dienst deed als toeristische verblijfplaats voor groepen kinderen en jongeren, werd definitief verlaten in 1991 en raakte al snel in verval. Het werd een uitgelezen oord voor urban explorers en wordt door velen onder hen gezien als de “moeder van alle urbex-kastelen”. Eind oktober 2016 begon na lang dralen de sloop van het kasteel… Ik bezocht het kasteel twee maal. De eerste maal slechts gewapend met de iPhone (hiervan zitten enkele beelden in de reportage). Enkele weken later keerde ik terug met camera en statief.

 

ChateauMiranda02-B

 

ChateauMiranda03-B

 

ChateauMiranda04-B

 

ChateauMiranda05-B

 

ChateauMiranda06-B

 

ChateauMiranda07-B

 

ChateauMiranda08-B

 

ChateauMiranda09-B

 

ChateauMiranda010-B

 

ChateauMiranda011-B

 

ChateauMiranda012-B

 

ChateauMiranda013-B

 

ChateauMiranda014-B

 

ChateauMiranda015-B

 

ChateauMiranda016-B

 

ChateauMiranda017-B

 

ChateauMiranda018-B

 

ChateauMiranda019-B

 

ChateauMiranda020-B

 

ChateauMiranda021-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Villa SS

Villa SS kreeg haar naam niet omwille van enige affiliatie met Hitler’s Schutzstaffel, maar – veel prozaïscher – omwille van de straat waarin ze gelegen is, de S…straat. De villa werd in de jaren ’70 gebouwd door de eigenaars van de nabijgelegen textielfabriek en werd verscheidene jaren geleden verlaten. De rieten dakbedekking heeft op meerdere plaatsen begeven, waardoor een natuurlijk verval onder invloed van de elementen werd ingezet.

Er is quasi geen vandalisme te vinden, waardoor deze villa bijzonder populair is onder urban explorers. Het is het perfecte voorbeeld van de manier waarop de natuur weer de overhand neemt. De stad maakt momenteel plannen op om in de plaats van de villa hetzij luxeappartementen, hetzij een gemeenschapsgebouw op te richten. Het omringende parkje blijft in ieder geval behouden…

 

Peter@VillaSS01-B

 

Peter@VillaSS02-B

 

Peter@VillaSS03-B

 

Peter@VillaSS04-B

 

Peter@VillaSS05-B

 

Peter@VillaSS06-B

 

Peter@VillaSS07-B

 

Peter@VillaSS08-B

 

Peter@VillaSS09-B

 

Peter@VillaSS11-B

 

Peter@VillaSS12-B

 

Peter@VillaSS13-B

 

Peter@VillaSS14-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Witte Lelie

Het rustoord “De Witte Lelie” werd gebouwd in de jaren ’70 van de vorige eeuw. In het begin van de jaren 2000 kwam het echter in financiële moeilijkheden. De schulden stapelden zich op tot in 2002 uiteindelijk het faillissement werd uitgesproken. De curator ondernam verschillende pogingen om een overnemer te vinden, maar zijn inspanningen bleven zonder resultaat. 41 Bejaarden moesten noodgedwongen op zoek naar een ander onderkomen.

In de loop der jaren werden meerdere voorstellen gelanceerd voor een mogelijke herbestemming van de site, maar geen enkel project bleek haalbaar. Het voormalige rustoord bleef leeg staan. Het verval zette dan ook snel in…

Eind 2015 ontstond er enige beroering toen plannen onthuld werden om 200 vluchtelingen onder te brengen in de leegstaande gebouwen. Tegen die tijd was het gebouw echter zo ver heen, dat ook deze plannen snel weer afgeblazen werden. Niets leek het gebouw nog van de sloophamer te kunnen redden en in het voorjaar van 2016 werd het dan ook met de grond gelijkgemaakt…

 

RusthuisDN01-B

 

RusthuisDN02-B

 

RusthuisDN03-B

 

RusthuisDN04-B

 

RusthuisDN05-B

 

RusthuisDN06-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

 

Scroll Up