Militair

Paper Cutter

Dit vliegtuig, vrij onbekend voor het grote publiek, werd gebouwd in de Hurel-Dubois-fabrieken van Meudon. Er werden slechts 8 exemplaren van gebouwd. Met de specifieke low-speed vluchtkarakteristieken, de stabiliteit en het lange bereik, is het toestel speciaal gebouwd voor het National Geographic Institute. Dit specifieke vliegtuig, uitgerust met verticale en schuine camera’s, werd gebruikt om Noord-Afrika en de overzeese gebieden in kaart te brengen. Cartografen en fotografen profiteerden ten volle van de grote stabiliteit van het vliegtuig tijdens de vlucht. Het toestel staat nu al geruime tijd aan de grond. Een groep enthousiastelingen zet zich momenteel in om het vliegtuig te restaureren en weer luchtwaardig te maken. Slechts twee exemplaren van dit vliegtuig, met een bijzonder lange overspanning (46 meter), die de bijnaam “paper cutter” kreeg en waarvan het specifieke geluid bijzonder herkenbaar is voor Wright Cyclone-stermotoren, zijn nog steeds operationeel.

 

 

Prison H11

In 1881 landde een ​​bataljon van het 9de Regiment van Linie, onder leiding van Majoor Caneel, in deze industriestad, en werd er gehuisvest in een ongebruikte fabriek. Enkele jaren later wordt een nabijgelegen stuk grond van de stad gekocht om er een permanente kazerne op te richten. De bouwwerken worden voltooid in 1890. De kazerne bestaat op dat ogenblik uit drie functionele gebouwen, georganiseerd rondom een binnenplaats en omringd door een hoge muur. In 1934 worden er twee nieuwe gebouwen bijgebouwd en krijgt het geheel bij wijze van eerbetoon de naam van een officier van de 12de Linie die in september 1918 werd gedood in Langemarck. In 1977 wordt de kazerne een laatste keer uitgebreid en worden de oudste gebouwen gerenoveerd. Begin jaren 1990 werd de kazerne stilaan ontmanteld en sinds begin 1994 staat ze volledig leeg. De gebouwen krijgen vanaf dan regelmatig dieven, vandalen en krakers over de vloer. Sinds 2015 is er een stedenbouwkundige vergunning om de kazerne om te bouwen tot luxe appartementen. Twee gebouwen worden ondertussen al terug bewoond; aan een derde gebouw zijn de werken volop aan de gang.

 

 

 

Flight Academy

Deze elementaire vliegschool, ingehuldigd in 1922, was een van de eerste vliegvelden van de Belgische militaire luchtvaart. Aanvankelijk en tot aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog, was het de basis van een eenheid van de luchtmacht die vooral aan verkenning deed. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werd het vliegveld gebombardeerd door de Luftwaffe en moesten de aanwezige smaldelen in allerijl uitwijken naar andere vliegvelden. De vliegtuigen die niet vernietigd werden door de Duitse bezetter werden geëvacueerd naar Frankrijk. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd het vliegveld opnieuw gebombardeerd, ditmaal door de Amerikaanse luchtmacht. Het werd pas in 1950 opnieuw geopend, en werd de basis van de EVS (Elementaire Vliegschool). Tot 1969 vloog de EVS met tweedekkers van Belgische makelij. Vanaf 1969 werden ze echter vervangen door lichte militaire lesvliegtuigjes van de Italiaanse vliegtuigbouwer Marchetti. Het vliegveld, dat tot dan enkel een grasbaan had, kreeg op dat moment ook twee geasfalteerde landingsbanen. In 1996 werden de activiteiten van de vliegschool overgebracht naar een nabijgelegen kazerne van de luchtmacht. Enkele gebouwen worden momenteel nog gebruikt door twee clubs. De militaire barakken zijn sinds 1996 echter compleet vervallen…

 

 

Chateau Rochendaal

Het neoclassicitische kasteel Rochendaal werd gebouwd in 1881 in opdracht van de toenmalige burgemeester van een nabijgelegen stadje. Het wit bepleisterde bakstenen gebouw heeft drie bouwlagen en een torentje van vier bouwlagen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel met het omliggende domein bezet door het Duitse leger om het Fliegerdorf van de Nachtjagd (de nachtpiloten van de Luftwaffe) op te richten. Na de bevrijding behield het domein zijn militaire bestemming en vond het Amerikaanse leger er een luxueus onderkomen. Later werd het een opleidingsinstituut van de Belgische Luchtmacht, dat in 1996 gesloten werd. Het domein bleef echter militair domein, waar militaire oefeningen met hondenpatrouilles werden en worden gehouden. Een gedeelte van het domein werd en wordt tevens gebruikt als opvangcentrum voor asielzoekers. In 2012 werd bekendgemaakt dat het 16 ha grote domein militair domein zou omgevormd worden tot een woonproject met 300 woningen. Het kasteel zelf zou worden gerestaureerd. Op 13 september 2017 brak er echter opnieuw brand uit en werd het kasteel volledig vernield.

 

 

Marinier

De Ouragan (orkaan) was een van twee militaire schepen in de Ouragan-klasse van de Franse marine van het type ‘Transport de chalands de débarquement’ (TCD) (Landingsvaartuig transport). Beide schepen waren 149 meter lang, 21,5 meter breed en had een diepgang van 5,4 meter. Elk schip had een personeelsbezetting van 205 man, en kon tot 470 mankrachten te vervoeren. De schepen waren uitgerust met twee dieselmotoren, die samen een vermogen van 8.600 tot 9.400 PK genereerden. De schepen konden een snelheid van 17 knopen (28 km/u) behalen.

 

De klasse werd ontworpen om het snel laden en lossen van landingstoestellen mogelijk te maken. Een landingsoperatie kon in beperkte mate ook vanop het schip gecoördineerd worden. De landing werd echter meestal verwezenlijkt door het lossen van een landingsvaartuig, dat in een intern vlot vervoerd werd, een ‘radier’ genaamd. De TCD kon simultaan vier zware helicopters transporteren, van brandstof voorzien en coördineren en tegelijkertijd toezien op een beperkte landingsoperatie en de hospitalisatie en verzorging van eventuele gewonden.

  

Karakteristiek voor dit type vaartuig was het interne vlot, de ‘radier’, een verzonken dek, dat tot 3 meter onder water kon gezet worden en met een achterdeur die rechtstreeks in contact stond met het water. De beweging van water binnenin het schip werd gecontroleerd door sluizen, kleppen en automatische pompen. Dit verzonken dek bood ruimte aan twee landingsvaartuigen, die elk dan weer 11 lichte tanks vervoerden.

  

De Ouragan werd voor het eerst te water gelaten in 1963 en voor het eerst ingezet in een militaire operatie in 1965. In januari 2007 werd hij op rust gesteld, na onder meer in 1991 deel te hebben genomen aan de Golfoorlog. (foto’s in de tekst uit het publiek domein)

 

Marinier01-B

 

Marinier02-B

 

Marinier03-B

 

Marinier04-B

 

Marinier05-B

 

Marinier06-B

 

Marinier07-B

 

MarinierBis01-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Patrol Boats

Deze twee Patrol Boats, die al decennia lang liggen te verkommeren in een verlaten havendok, werden gebaseerd op een oorspronkelijk ontwerp voor een torpedojager die gebouwd werd voor de Deense marine door de Britse botenbouwer Vosper & Company uit Portchester. Ze werden gebouwd omstreeks 1954 en maken deel uit van de “Søløven Klasse”, de ietwat kleinere en goedkopere klasse die ontworpen werd voor export. De grotendeels uit hout gebouwde schepen werden aangedreven door 3 Bristol Porteus turbinemotoren, die een maximum vermogen van 10.500 PK konden genereren. Ze haalden een snelheid van 49 knopen (ongeveer 90 km/u). De Patrol Boat heeft een lengte van 96 Ft (ongeveer 30 meter) en weegt 41 ton.

 

PatrolBoats01-B
 

PatrolBoats02-B

 

PatrolBoats03-B

 

PatrolBoats04-B

 

PatrolBoats05-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Scroll Up