Month: september 2017

End of Transmission

Vanuit dit zendstation werden ruim dertig jaar lang een aantal radioprogramma’s van de nationale omroep uitgezonden. De bijhorende zendmasten, die gedurende al die tijd een bepalend element in het landschap waren, zorgden voor heel wat hinder voor de omwonenden. De sterke vermogens van de radiogolven werden immers ook door allerlei elektrische apparaten opgepikt, van (mobiele) telefoons over babymonitors tot zelfs lampen en keukenapparaten… Sinds 2009 werden de zendmasten minder gebruikt en nam ook de hinder af. Op 1 januari 2012 werd er volledig gestopt met de uitzendingen. De site werd inmiddels verkocht en zal – als het van de gemeente afhangt – plaats ruimen voor een woonproject. Een nieuwe vergunning voor zware zendapparatuur zit er alleszins niet in.

 

 

Flight Academy

Deze elementaire vliegschool, ingehuldigd in 1922, was een van de eerste vliegvelden van de Belgische militaire luchtvaart. Aanvankelijk en tot aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog, was het de basis van een eenheid van de luchtmacht die vooral aan verkenning deed. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werd het vliegveld gebombardeerd door de Luftwaffe en moesten de aanwezige smaldelen in allerijl uitwijken naar andere vliegvelden. De vliegtuigen die niet vernietigd werden door de Duitse bezetter werden geëvacueerd naar Frankrijk. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd het vliegveld opnieuw gebombardeerd, ditmaal door de Amerikaanse luchtmacht. Het werd pas in 1950 opnieuw geopend, en werd de basis van de EVS (Elementaire Vliegschool). Tot 1969 vloog de EVS met tweedekkers van Belgische makelij. Vanaf 1969 werden ze echter vervangen door lichte militaire lesvliegtuigjes van de Italiaanse vliegtuigbouwer Marchetti. Het vliegveld, dat tot dan enkel een grasbaan had, kreeg op dat moment ook twee geasfalteerde landingsbanen. In 1996 werden de activiteiten van de vliegschool overgebracht naar een nabijgelegen kazerne van de luchtmacht. Enkele gebouwen worden momenteel nog gebruikt door twee clubs. De militaire barakken zijn sinds 1996 echter compleet vervallen…

 

 

Grand Hotel Regnier

Het Grand Hotel Regnier maakt deel uit van een cluster hotels en restaurants langs de Maas. De eerste toeristische activiteit in de omgeving gaat terug tot een herberg van veerman Ferdinand Martinot in 1876. Dit hotel, dat oorspronkelijk Grand Hotel de Waulsort heette, werd in 1904 gebouwd, maar werd in 1914 overgenomen door de familie Regnier, waarna het als Grand Hotel Regnier bekend raakte. Door de goede treinverbinding en de ligging in de ongerepte natuur langs de betoverende Maas worden veel toeristen naar de regio gelokt en ontstonden er tal van kleine horecabedrijfjes. In 1934 telde men nog elf hotels, tien cafés, twaalf winkels en twaalf ambachtsbedrijven. Het Grand Hotel Regnier zou het eerste hotel in Europa zijn dat de luxe van een eigen ondergrondse parking bood. Vanwege veroudering van de gebouwen en verschuivingen in de toeristische sector verloor het hotel zijn vroegere aantrekkingskracht, tot het door de crisis eind jaren 1980 en begin jaren 1990 niet langer het hoofd boven water kon houden en noodgedwongen de deuren sloot.

 

 

Chateau de Brumagne

Dit kasteel werd gebouwd in de helft van de 18de eeuw in classicistische stijl. Deze stijl wordt onder meer gekenmerkt door een eerdere sobere uitstraling aan de buitenzijde, die gecompenseerd wordt door de geraffineerde afwerking aan de binnenzijde. Een verwoestende brand in 2001 vernielde veel van deze afwerking. De eiken lambrisering in verschillende kamers werd volledig door het vuur verteerd en de muurschilderingen van Piat Sauvage werden weggespoeld door het bluswater. Het prachtige, gedetailleerde stucwerk van de befaamde gebroeders Moretti, dat in 1760 werd aangebracht is op vele plaatsen nog zichtbaar onder de sporen van de brand. Het kasteel, dat eigendom was van een aantal ronkende namen uit de Belgische politieke geschiedenis, was een geliefkoosde verblijfplaats voor Koning Albert I en zijn echtgenote Koningin Elisabeth. Tussen de twee wereldoorlogen in verbleven ze meermaals in het kasteel. De koning, die een gepassioneerd bergbeklimmer was, verongelukte trouwens in 1934 niet ver van dit kasteel vandaan.

 

 

Scroll Up