Month: augustus 2016

Zeche AdH

Deze steenkoolmijn werd in 1977 in bedrijf gesteld. Zowel de bouwstijl als de inrichting dateren duidelijk van de jaren ’70. Het steenkoolbedrijf zou enkele keren door andere bedrijven overgenomen worden, voor het in 1999 definitief buiten werking werd gesteld. De mijnschacht zelf is zes bij zes meter breed en gaat ruim 1100 meter diep onder de grond. Samen met de nabijgelegen tweede mijnschacht van hetzelfde bedrijf werd er jaarlijks 3 miljoen steenkool naar boven gehaald. In 2015 werd de schacht opgevuld met 37.000 m³ beton. De gebouwen zullen kortelings gesloopt worden en het gebied zal opnieuw een natuurbestemming krijgen.

 

 ZecheAdH01-B

 

ZecheAdH02-B

 

ZecheAdH03-B

 

ZecheAdH04-B

 

ZecheAdH05-B

 

ZecheAdH06-B

 

ZecheAdH07-B

 

ZecheAdH08-B

 

ZecheAdH09-B

 

ZecheAdH10-B

 

ZecheAdH11-B

 

ZecheAdH12-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Château Alcohol

Dit ‘château’ is niet echt een kasteel, maar eerder een kasteelachtig herenhuis. De oorsprong van het huis is niet bekend. Er wordt voor het eerst melding gedaan van het bestaan ervan in 1310. Het huis werd in de jaren 1660 in paviljoenstijl herbouwd uit een voormalige kasteelboerderij. Het complex bestaat uit een herenhuis met schuren en opslagruimtes, en een noordwestelijk gelegen voorburcht. De westelijk georiënteerde gevel wordt gekenmerkt door twee hoekrisalieten, afgedekt met schilddaken, die aan het begin van de 20ste eeuw, na een brand werden aangebracht. Op het domein bevinden zich verder ook een viervleugelige voorburcht met schuren en opslagruimtes uit de 18de  en 19de eeuw; een watermolen, die reeds in 1370 vermeld werd; een van de weinige overgebleven vroeg-19de-eeuwse duiventorens. In het noordelijke gedeelte van het park bevindt zich een grafkelder als onderdeel van een privékerkhof van de adellijke familie die vanaf de 19de eeuw het goed in bezit had. De laatste afstammelinge van deze familie bewoonde het herenhuis tot aan haar overlijden in 2007. Sindsdien staat het gebouw leeg. Zo goed als al het meubilair werd uit het huis verwijderd. Enkel de inpandige kapel, die in 1666 werd ingericht en ingewijd door de bisschop van een nabijgelegen bisdom, is intact gebleven.

 

ChâteauAlcohol01-B

 

ChâteauAlcohol02-B

 

ChâteauAlcohol03-B

 

ChâteauAlcohol04-B

 

ChâteauAlcohol05-B

 

ChâteauAlcohol06-B

 

ChâteauAlcohol07-B

 

ChâteauAlcohol08-B

 

ChâteauAlcohol101-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Zeche DT

Mijn eerste kennismaking met de beruchte “mandjes” was in deze Zeche DT (ook wel Zeche P), een van de vele koolmijnen in het Duitse Ruhrgebied. Omwille van een bezoek aan een andere locatie eerder op de dag, werd het jammer genoeg slechts een kort bezoekje…

De werkzaamheden rond deze steenkoolmijn gingen al begin jaren ’40 van start, maar liepen vertraging op omwille van de Tweede Wereldoorlog. De delfwerken zouden pas ruimschoots na de oorlog, tegen het einde van de jaren ’40 van start gaan. Er zou bijna 70 jaar lang naar steenkool gedolven worden, tot de mijn in december 2008 definitief de deuren sloot.

De “mandjes” dienden als lockers voor de mijnwerkers. Na het omkleden, borgen ze er hun persoonlijke spullen in op, waarna het mandje met een ketting tot tegen het plafond van de zaal werd getrokken. De ketting werd vervolgens vastgemaakt aan een genummerd metalen gestel. De persoonlijke bezittingen van de mijnwerkers waren op deze manier veilig voor eventuele gauwdieven, maar bovendien was het voor de mijnopzichters een extra controle om te zien wie er zich (nog) in de mijn bevond.

 

ZecheDT01-B

 

ZecheDT02-B

 

ZecheDT03-B

 

ZecheDT04-B

 

ZecheDT05-B

 

ZecheDT06-B

 

ZecheDT07-B

 

ZecheDT08-B

 

ZecheDT09-B

 

ZecheDT10-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Sint-Jozefsheim

Hoewel de gronden al sinds de 14de eeuw toebehoorden aan de Franciscaner monniken, werd de site pas ontwikkeld vanaf 1909. De kerk en het aanpalende administratiegebouw van het Sint-Jozefsheim Waldniel werden gebouwd in slechts 2 jaar tijd. Het schoolgebouw en 2 andere blokken werden voltooid in 1913. De Franciscaner monniken, die de zorg op zich namen van 600 mannelijke patiënten, de meesten mentaal gehandicapten, bleven er actief tot 1937. Aan de vooravond van WOII werd het tot dan zelfbedruipende klooster door toedoen van de nazi’s tot bankroet gedreven. De laatste monniken verlieten het klooster op 23 mei 1937.

De site werd vervolgens overgenomen door de toenmalige Pruisische Rijnprovincie om kort erna in het donkerste deel van haar geschiedenis terecht te komen, toen de nazi’s er het “Waldniel Institute” vestigden en er onder het “nationaal-socialistisch euthanasieprogramma” meer dan 500 mensen, waaronder 30 kinderen, de dood vonden.

In 1952 werden de gebouwen gehuurd door de geallieerden, met de bedoeling er een militair hospitaal onder te brengen. Later werd het een school, waar op het hoogtepunt 6.000 leerlingen school liepen. De school kreeg de bijnaam “Colditz” omwille van de gotisch uitziende gebouwen.

 

KentSchool01-B

 

KentSchool02-B

 

KentSchool03-B

 

KentSchool04-B

 

KentSchool05-B

 

KentSchool06-B

 

KentSchool07-B

 

KentSchool08-B

 

KentSchool09-B

 

KentSchool10-B

 

KentSchool11-B

 

KentSchool12-B

 

KentSchool13-B

 

KentSchool14-B

 

KentSchool15-B

 

KentSchool16-B

 

KentSchool17-B

 

KentSchool18-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Scroll Up