Month: mei 2016

Manor of the Christ

Deze pastorie werd gebouwd in de tweede helft van de 18e eeuw. Het bijhorende neoclassicistische poortgebouw en het koetshuis dateren van omstreeks 1800. De pastorie werd in 1975 beschermd als monument. Het gebouw maakt het voorwerp uit van een bittere discussie omtrent eigendomsrechten tussen de lokale autoriteit en het kerkbestuur. De hoognodige restauratie van het pand loopt hierdoor al jarenlang vertraging op, waardoor de algemene toestand van kwaad naar erger gaat. De woning werd inmiddels onbewoonbaar verklaard. Stukken van de kroonlijst zijn al ingestort door waterschade. Ook in het poortgebouw is er zichtbare schade. Een verzakking in de vloer veroorzaakt scheuren en barsten in het gebouw.

Voor mijn eerste eigen vondst had ik het mezelf niet makkelijk gemaakt. Er kwamen behoorlijk halsbrekende toeren aan te pas om het gebouw binnen te raken zonder enige schade aan te richten… Het gebouw was vrijwel leeg, op een oud rommelig kantoortje na. Er waren wel twee prachtige glas-in-lood-ramen, eentje boven de voordeur en eentje halverwege de trap, die het bezoek de moeite waard maakten. En er was de christusbuste op de vensterbank die de inspiratie vormde voor de urbexnaam ‘Manor of the Christ’.

 

ManorOfTheChrist01-B

 

ManorOfTheChrist02-B

 

ManorOfTheChrist03-B

 

ManorOfTheChrist04-B

 

ManorOfTheChrist05-B

 

ManorOfTheChrist06-B

 

ManorOfTheChrist07-B

 

ManorOfTheChrist08-B

 

ManorOfTheChrist10-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Villa Steen

De prachtige modernistische Villa Steen, die in de buurt ook bekend staat als de ‘gele villa’ werd in 1940 gebouwd werd door een familie van steenhouwers. De steenkapperij werd uitgebaat in het huis naast Villa Steen en op de achterliggende gronden. Villa Steen lijkt wel een visitekaartje voor de steenkapperij. Van zodra je een voet binnenzet in de inkomhal, wordt je overweldigd door de onmiskenbare aanwezigheid van marmer. Marmeren vloeren, lambrisering en trappen. De luxe wordt extra benadrukt door de alom tegenwoordige glas-in-lood ramen. Eind mei 2016 werd het goed, bestaande uit de twee woningen en de achterliggende gronden, openbaar verkocht. Onder liefhebbers bestaat de vrees dat de villa zal gesloopt worden om plaats te ruimen voor een nieuwbouwproject…

 

VillaSteen01-B

 

VillaSteen02-B

 

VillaSteen03-B

 

VillaSteen04-B

 

VillaSteen05-B

 

VillaSteen06-B

 

VillaSteen07-B

 

VillaSteen08-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Pritzer Fac

Elektrotechniek was aan het einde van de 19de eeuw een discipline die maar weinig onderwezen werd. In 1881 bezocht de stichter van dit college de Internationale Expositie van Elektriciteit (Parijs 1881) en was meteen overtuigd van de noodzaak om hierover een aparte afdeling op te richten aan de universiteiten. Nauwelijks twee jaar later werd de afdeling elektrotechniek opgericht in de schoot van de toenmalige mijnbouwschool van de plaatselijke universiteit. Oorspronkelijk werd de afdeling gevestigd in een auditorium van het centrale gebouw van de universiteit. Door het snel stijgende succes van de afdeling moest echter al snel naar een andere oplossing gezocht worden. Die werd gevonden toen de Belgische staat deze ruime lokalen, die tot dan als gewone school gebruikt waren geweest, ter beschikking stelde.

Dank zij een royale donatie van de stichter van het college, die zelf fortuin maakte als patenthouder van een legeringsprocedé dat vooral in de telefonie gebruikt werd, kon de faculteit uitgebreid en volledig uitgerust worden om er 300 studenten te accommoderen.

Het voormalige hotel, vooraan het huidige terrein, werd door dezelfde mecenas aangekocht en geschonken aan de associatie van elektrotechnische ingenieurs, afgestudeerd aan het college. Dit gebouw bevatte een bibliotheek en een leeszaal voor de studenten.

Door de veroudering van de gebouwen begon de faculteit van het einde van de jaren 1970 stilaan weg te trekken naar een nieuwe locatie. De gebouwen op deze site werden geklasseerd als monument. De gebouwen zelf medio jaren 1990; de gevels en de daken echter pas in 2011.

 

PritzerFac01-B+

 

PritzerFac02-B

 

PritzerFac03-B

 

PritzerFac04-B

 

PritzerFac05-B

 

PritzerFac06-B

 

PritzerFac07-B

 

PritzerFac08-B

 

PritzerFac09-B

 

PritzerFac10-B

 

PritzerFac12-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Oldtimer Barn

In een klein, onooglijk schuurtje, langs een drukke weg ergens in België staan deze twee oldtimers te wachten op restauratie. De ene is een Ford Consul, Mark I, van begin jaren 1950; de andere een Citroën DS 21 Pallas van eind jaren 1960 of begin jaren 1970. Het gaat hier eigenlijk niet om een echte urbexlocatie, want aan de Ford Consul wordt momenteel door de eigenaar gewerkt…

 

Peter@OldTimerBarn01-B

 

Peter@OldTimerBarn02-B

 

Peter@OldTimerBarn03-B

 

Peter@OldTimerBarn04-B

 

Peter@OldTimerBarn05-B

 

Peter@OldTimerBarn06-B

 

Peter@OldTimerBarn07-B

 

Peter@OldTimerBarn08-B

 

Peter@OldTimerBarn09-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

 

Bloso Pool

Als kind kwam ik hier met het hele gezin zwemmen. Nou ja, ‘zwemmen’… In het water ploeteren! ? Deze locatie bevindt zich immers maar op enkele kilometers van mijn deur. Ik kwam de afgelopen jaren bijna wekelijks in het domein om te wandelen met mijn honden of om te joggen en kwam hier dus ettelijke honderden keren voorbij zonder ook maar één ogenblik te vermoeden welk pareltje er achter dat struikgewas verscholen lag…

Toen ik als beginnend urbexer op afbeeldingen van deze locatie stootte, wist ik meteen wat en waar dit was. Omdat ik deze locatie tot nu toe telkens in mijn eentje bezocht, heb ik nog nooit de volledige locatie onderzocht. Er zijn enkele gebouwen, die ik liever niet alleen betreed…

Dit verlaten openluchtzwembad situeert zich in een 160 ha groot recreatiedomein. Het zwembad, 50 bij 100 meter, was jarenlang het grootste in zijn soort in Europa. In 1978 raakte het zwembad in onbruik en sinds 1990 werden de omliggende gebouwen, kleedkamers en cafetaria verlaten…

 

peter@AbandonnedPool01-B

 

peter@AbandonnedPool02-B

 

peter@AbandonnedPool03-B

 

peter@AbandonnedPool04-B

 

peter@AbandonnedPool05-B

 

peter@AbandonnedPool06-B

 

peter@AbandonnedPool09-B

 

peter@AbandonnedPool10-B

 

peter@AbandonnedPool14-B

 

peter@AbandonnedPool15-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Heavy Metal

De Luikse staalindustrie is ouder dan België zelf. De geschiedenis ervan gaat terug tot 1817, wanneer de Engelsman John Cockerill in Seraing zijn eerste staalfabriek opricht om het staal voor zijn weefgetouwen te produceren. De volgende jaren breidt de staalindustrie zich verder uit en blijft groeien tot ze door de crisis begin jaren 1980 rake klappen te verduren krijgt. De Luikse staalindustrie wordt vanaf dan samengevoegd met die van Charleroi tot Cockerill Sambre. Fusies en kapitaalinjecties kunnen niet voorkomen dat in 2005 de twee hoogovens van de warmelijnproductie worden stilgelegd. In 2006 worden ze overgenomen door een Indische staalgigant, waardoor ArcelorMittal ontstaat. De hoogovens worden opnieuw in bedrijf gesteld, om nauwelijks twee jaar later alweer te sluiten omwille van de lage vraag naar staal. Even later wordt de staalwalserij Heavy Metal opnieuw geopend, maar door aanhoudende sociale conflicten worden de activiteiten in 2011 definitief stilgelegd. Er wordt nog een tijd lang onderhandeld over een sociaal plan, maar de activiteiten zouden nooit meer hervat worden. Het duurde niet lang voor koperdieven ook naar deze site hun weg vonden en er al het koper roofden, zoals ze dat voordien al deden in de twee hoogovens…

 

HeavyMetal01-B

 

HeavyMetal02-B

 

HeavyMetal03-B

 

HeavyMetal04-B

 

HeavyMetal05-B

 

HeavyMetal06-B

 

HeavyMetal07-B

 

HeavyMetal08-B

 

HeavyMetal09-B

 

HeavyMetal10-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Château Miranda

De bouw van dit neogotische kasteel – één van de zeldzame exemplaren in België – begon in 1866 en werd pas in 1907 volledig voltooid. Het werd ontworpen door de Engelse architect Edward Milner, die stierf voor de voltooiing van het gebouw. Het kasteel heeft verschillende functies gehad en staat ook wel bekend als Home de Noisy. Dat laatste was de naam toen het als weeshuis diende.

Het kasteel heeft een karakteristieke, 56 meter hoge centrale klokkentoren, omringd door vele andere torentjes. Rechts van het kasteel bevinden zich de voormalige paardenstallen.

Het gebouw, dat lang dienst deed als toeristische verblijfplaats voor groepen kinderen en jongeren, werd definitief verlaten in 1991 en raakte al snel in verval. Het werd een uitgelezen oord voor urban explorers en wordt door velen onder hen gezien als de “moeder van alle urbex-kastelen”. Eind oktober 2016 begon na lang dralen de sloop van het kasteel… Ik bezocht het kasteel twee maal. De eerste maal slechts gewapend met de iPhone (hiervan zitten enkele beelden in de reportage). Enkele weken later keerde ik terug met camera en statief.

 

ChateauMiranda02-B

 

ChateauMiranda03-B

 

ChateauMiranda04-B

 

ChateauMiranda05-B

 

ChateauMiranda06-B

 

ChateauMiranda07-B

 

ChateauMiranda08-B

 

ChateauMiranda09-B

 

ChateauMiranda010-B

 

ChateauMiranda011-B

 

ChateauMiranda012-B

 

ChateauMiranda013-B

 

ChateauMiranda014-B

 

ChateauMiranda015-B

 

ChateauMiranda016-B

 

ChateauMiranda017-B

 

ChateauMiranda018-B

 

ChateauMiranda019-B

 

ChateauMiranda020-B

 

ChateauMiranda021-B

 

Klik hier om de volledige set in hoge resolutie te bekijken op Flickr!

Scroll Up